2016

Met de caravan door Oostenrijk - Slovenië - Kroatië - Bosnië - Montenegro - Albanië. 


Carter olie bijgevuld, motor koelvloeistof aangevuld, bandenspanning gecontroleerd, caravanbanden opgepompt (na 3/4 jaar stalling is er zomaar 1 bar druk verdwenen), koelkast gevuld, gasfles gevuld, 20 liter watert getankt, voorraden en bagage over auto en caravan verdeeld, caravan verlichting in orde gemaakt (altijd ellende met de contacten van de achterlichten), en het stof en vuil van 3/4 jaar stalling van het dak gewassen. Alles is klaar voor de reis.

 

19 april 2016

Zo onbeschrijfelijk veel verkeer als er is vanaf de Nederlandse tot de Oostenrijkse grens, zo rustig wordt het als je de Alpen doorkruist. En jongens wat is dat toch mooi die donkere bergen met een sneeuwkap tegen een strakblauwe lucht. De camping aan het meer van Bled wordt opgeknapt. Dat kun je verwachten in het voorjaar. Campings worden dan in orde gemaakt voor het nieuwe seizoen. Hier gaat het echter een stuk verder. Met zwaar materieel wordt een weg aangelegd en met diamantzagen worden stukken steen op maat gezaagd.

Dit is abnormaal. Ik hang de caravan weer achter de auto en vertrek naar de camping in Smlednik. Officieel is de camping nog gesloten maar voor 5 euro staat het doortrekkersterrein tot onze beschikking. Stroom, water, douche, internet, rustig, helemaal top!

Afstand 1096km, gemiddelde snelheid 70km/uur, gemiddeld verbruik 1 liter op 11 kilometer.


2016-04-21

Lekker rondgereden door het mooie Sloveense landschap. Verscholen in een bergkloof, niet ver van Cerkno, ligt het partizanen hospitaal 'Franja'. Vanaf december 1943 werden hier 14 houten barakken en bijgebouwen tussen de rotswanden en boven de rivier gebouwd. Keuken, slaapzalen, röntgenkamer, operatiekamer, isolatie barak, werkplaats, wasserij, stroom voorziening, alles tezamen vormde dit het ziekenhuis. In de bergwanden waren grotten met mitrailleurs ter bescherming tegen de vijand. Totaal werden hier tot mei 1945 578 zwaargewonden behandeld. 

In september 2007 werd het ziekenhuis door overstromingen bijna geheel verwoest. Wat nu te zien is, is een volledige en getrouwe reconstructie waaraan veel particulieren en organisaties hebben bijgedragen.

 

2016-04-23

In Slovenië zie je overal in het land de Kozolec, rekken met een dakje waaraan het hooi te drogen wordt gehangen. Zet je twee kozolecs naast elkaar en bouw je er een dak op dan praat je over een Toplar. Het zijn droogschuren met een zolder die tevens dienden voor opslag van andere materialen. Ze dateren vaak uit de tweede helft van de 19e eeuw. Je ziet ze overal en zijn belangrijke voorbeelden van Sloveense volksbouwkunst.


2016-04-25

De camping in Zagreb is vrij nieuw en bestaat voornamelijk uit verharde plekken rond een sanitairgebouw met prachtig sanitair. Het is helemaal ingericht op campers, overal internet en een restaurant waar ze king size piza's bakken. Een prima doorgangscamping. Omdat de navigatie plotseling dienst weigert, kopen we in een grote elektro winkel een nieuw apparaat. Daarna gaan we naar 'West Gate', zo'n mega winkelcentrum dat we ook wel eens van binnen willen zien. Waanzin!

Camping Korana bij de Plitvice meren is onze volgende kampeerplek. Ook hier veel verharde plaatsen maar dan met de uitstraling van een mooi landschap park. Van hieruit bezoeken we de beroemde meren.


2016-04-27

Van Plitvice naar Omis nemen we de D1. Het is een mooie route met harde wind en soms regen op kop. Het brandstofverbruik ligt door de weersomstandiheden hoog. Tankstations zijn hier niet dus een goed gevulde tank bij vertrek is noodzaak.

De dag er na rijden we van Omis naar Orasac langs misschien wel het mooiste stuk kust van Kroatië. 


2016-04-30

Naar Ston en de zoutpannen. Nou dat viel tegen. Geen zout gezien. Maar Mali Ston is een leuk plaatsje waar je lekker kunt eten en dat hebben we dus gedaan.

Aan de andere kant van de grens, in Bosnië, op een kilometer of 50 vanaf Dubrovnik, bevindt zich de grot van Vjetrenica. De grot is de rijkste ter wereld als het gaat om ondergrondse biodiversiteit maar daar merk je als bezoeker niets van. Bijzonder zijn de kalkterrassen die zich in de grot hebben gevormd. In de grot mag niet worden gefotografeerd en je mag er niet in zonder gids, maar halverwege vond de gids het wel mooi geweest. Ik kreeg zijn lamp, hij ging terug en ik mocht alleen het pad volgen. 'Kan niet missen', zei hij, 'en als je alleen bent kun je rustig foto's maken'.

 

Vanaf de grot van Vjetrenica naar Dubrovnik volgen we de Popovo Polje, de grootste karstvlakte ter wereld. De weg die tegen de bergen lijkt geplakt, is smal en rijdt relaxt. Later blijkt de weg een oude spoorweg te zijn. Vandaar die royale bochten, die flauwe hellingen en al die smalle doorgangen door de bergen. 40km lang rijd ik als een machinist. 50km/uur en blik op oneindig. Alleen slangen die liggen te zonnen wijk ik voor uit en bij het station wordt uiteraard gestopt.


2016-05-02

Zo mooi als het de ene dag is, zo slecht is het de volgende. Bakken met regen vallen uit de lucht. Als het even opklaart maken we een ritje naar Dubrovnik en zien een groot cruiseschip dat ook op weg is naar de stad. Vanaf een parkeerplaats hebben we prachtig uitzicht op de haven en zien hoe het cruiseschip langzaam aan komt varen en behoedzaam afmeert. Op de kade staan 9 bussen klaar om de passagiers van de 'Silver Whisper' naar de stad te brengen.

 

In de Dubrovnik waren we al twee maal eerder. De stad is bijzonder en staat terecht op de UNESCO wereld erfgoedlijst. Geen wonder dat van over de hele wereld toergroepen naar deze stad komen. Waar ik mij over verbaas is het enorme aantal terrassen en eetgelegenheden. Stegen en pleinen, bijna alles is volgezet met tafels en stoelen en overdekt met luifels en parasols. 


2016-05-05

De route naar Montenegro is bijzonder mooi, net als de weg om de baai van Kotor. Helaas zit het bij de grens erg tegen en ook door de stad Herzeg Novi duurt een eeuwigheid. In de baai bij Kotor liggen twee reuze cruiseschepen en een kleinere. Duizenden geloste passagiers lopen samen met honderden bustoeristen over de zebrapaden en verstoppen zo het verkeer. Lange files zijn het gevolg. We zijn al uren onderweg en nog bijna niets opgeschoten. Na de stad nemen we de weg naar Cetinje, weg van de drukte, maar dat blijkt een enorme vergissing. Het is een bergweg die al snel niet breder is dan 3 meter. Bussen (jawel!) en vrachtwagens gaan er vanuit dat jij terug rijdt naar een uitwijkplaats. Wie zei daar dat stijgend verkeer altijd voorrang heeft? Toen een chauffeur zei dat dit nog 15km zo door ging hebben we de caravan gedraaid en zijn terug gereden. 

Bij Budva lopen we wederom vast in een file, nu wegens wegwerkzaamheden. Ik heb er schoon genoeg van en ga terug naar Kroatië.

Op de camping in Molunat hebben we vervolgens het rijk alleen en het mooiste uitzicht van de wereld. We mogen een nachtje blijven staan maar moeten daarna weer weg. De camping is haar licentie kwijt en onlangs gesloten.


De weg langs de kust is erg mooi en we besluiten naar camping Marina te gaan bij Nationaal Park Krka. Als we er zijn gaat de vlag uit, het is tenslotte Bevrijdingsdag.


Langs de rivier de Krka hebben zo'n 30 watermolens gestaan. De eerste vermelding van de molens dateert uit 1215. Gedurende de 14e en 15e eeuw maalden de molens voor steden langs de hele Adriatische kust, dat wil zeggen, van Dubrovnik in het zuiden tot Istrië in het noorden. De grootste maalderij staat bij de Skradinski buk en heeft zes koppels maalstenen. Er is een bovenverdieping om te wonen en er zijn een stal en een werkplaats.

In een ander gebouw bevindt zich een volmolen met twee hamers die door water worden aangedreven.

Verder is het een heerlijk natuurpark om doorheen te lopen.


2016-05-10

Het park Krka met zijn watervallen is erg mooi, maar in de omgeving zijn nog talloze kapotgeschoten en verlaten gebouwen die getuigen van de oorlog die hier nog niet zo lang geleden heeft plaatsgevonden.

Rond het Nationaal Park Krka zijn ook resten gevonden uit het begin van onze jaartelling zoals van de oude nederzetting in Bribir. Bij het kerkje is een groep archeologen aan de gang. Alles wordt met kleine schepjes afgegraven en afgestoft. In een kratje liggen de vondsten van de vorige week.

Daarna weet de navigatie nog een mooi weggetje binnendoor om weer op de hoofdweg te komen. 


2016-05-11

Na 6 dagen aan de rand van N-P Krka te hebben gebivakkeerd, hebben we de snelweg opgezocht en koers gezet naar Bosnië. Mooie weg hoor, maar saaaaaiiiii. In Stolac op camping 'Heaven in Nature', hebben we ons kamp opgeslagen en het campingrestaurantje eer aan gedaan. Nooit eerder kregen we onze wijn uit een 7 liter waterfles, maar het smaakte er niet minder om.

Langs de rivier de Bregava zijn op diverse plaatsen watermolens gebouwd. Zo ook bij Stolac. De molens worden voor een deel gerestaureerd en soms ingericht als restaurant. Dit komt het uiterlijk van de molen niet altijd ten goede. Het mooie van de molens, die ingericht zijn als maalderij en als wasserij van kleden en zware stukken stof is, dat het water door het hoogteverschil ter plaatse meerdere malen kan worden gebruikt. Zo staan op deze plaats wel drie molens na elkaar die alle drie gebruik maken van hetzelfde water.

Als we willen vertrekken zien we hoe in de keuken 'pita krompiraca' wordt klaargemaakt. Het is niet te geloven dat je een bolletje deeg kunt uitrollen en uitrekken tot het over de randen van de tafel hangt. Als het klaar is ontkomen we er niet aan om aan tafel te gaan en voor ons vertrek het resultaat te proeven.


2016-05-12

De rit door het land van de zwarte bergen (Monte Negro) was voornamelijk een rit door het land van de natte bergen. Na bij iedere grenspassage te hebben verteld dat de caravan wel degelijk is verzekerd, staan we nu in Albanië op een uitermate goed verzorgde en zeer stille camping aan het meer van Shkoder.

2016-05-15

Zware onweersbuien met hevige dreunen, regen, harde windstoten, maar ook gewoon lekker zacht, droog en veel blauw in de lucht. Het weer is geen peil op te trekken. De kwaliteit van het restaurant is daarentegen wel goed. Je kunt er heerlijk eten. 

Een Duitse campergroep kwam gisteren en vertrok vandaag. Ze reden heel voorzichtig, maar bij de uitgang van het veld werd het toch een modderpoel. 

 

2016-05-16

Eindeloos veel regen verandert de camping in een drassig grasveld. Nieuwe campinggasten mogen het terrein niet meer op en kunnen kiezen; of voor de receptie en het sanitair gebouw gaan staan of weer vertrekken. Om 5 uur klaart het ineens op en komt de zon weer door. Vogels beginnen te fluiten en duiken op het land op zoek naar voedsel. De weersverwachting voor de komende dagen is heel redelijk dus tijd dus voor wat tochtjes in de omgeving.


2016-05-17

We hebben een uitstapje gemaakt naar kasteel Rosafa. Op zich niet meer dan een ruïne op een strategisch gelegen berg met mooie uitzichten, maar we troffen het dat er twee schoolbussen met opgepoetste moeders en hun kinderen waren. Dat was erg gezellig. Terwijl het ene kind zijn poserende moeder mocht fotograferen, vond de ander een waterplas wel interessant.

Dichtbij het kasteel Rosafa staat de moskee Xhamia e Plumbit; de loden moskee. De bouw dateert van 1773. Dat er veel water is gevallen de laatste dagen is goed te zien. De moskee wordt omringd door water. Ook de brug bij het plaatsje Mes werd gebouwd rond 1770 en was onderdeel van een belangrijke Ottomaanse verkeersweg. Het brede asfalt van Shkoder naar Mes stopt hier, maar je kunt verder het dal in over een smalle asfalt weg. De weg gaat langs de rivier de Kiri en eindigt in Prekal. Het blijft iedere keer weer een verrassing tot hoever het asfalt gaat. 


2016-05-18

Shkoder - Thethi. Tot de districtsgrens is alles keurig geasfalteerd. Er is zelfs belijning op de weg, maar na de districtsgrens konden we ervaren hoe de weg vroeger moet zijn geweest. Gruwelijk. Gaten, afgeschoven stukken weg, rotspunten, niet prettig. Goed opletten als er een tegenligger komt of er ergens een uitwijkplaatsje is. Gelukkig zijn er weinig anderen op de weg en iedereen gedraagt zich zeer verdraagzaam. Anders dan het wegdek is de omgeving fantastisch. 

'Buke' spreek je uit als boek en een boek is hier een brood. In de 'boekwinkel' onderweg ligt de bakker te slapen en worden we door de zoon van de bakker keurig geholpen.


2016-05-20

Albanië is een ruig land, daar heb je een ruige auto voor nodig en een ruige uitrusting. Als eerste koop je dus een terreinwaardige auto en vervolgens bouw je daar een daktent op. Er zijn hier heel veel 4x4 auto's met daktenten en die laatsten zijn er in alle soorten en maten. Er zijn handige, maar er zijn ook erg onhandige.

De Australische familie met Landrover heeft een handige maar de Oostenrijkers naast ons een onhandige. Ze hebben voor hun dagverblijf een partytent neergezet. Als er nou iets niet bij elkaar past dan zijn het auto's met daktenten en partytenten. Dat is de goden verzoeken en daar houden goden niet van. Er kwam een hevige storm met regen en daar ging de partytent.

 

2016-05-22

Wat is het toch heerlijk om het land te zien met mooi weer.

Vandaag reden we de SH20, een weg die min of meer langs de grens van Montenegro loopt.

Op de kaart is het een gewone witte weg die eindigt bij een grensovergang die alleen gebruikt kan worden door lokale bewoners.

De weg uit de vlakte rond het meer van Shkoder gaat met veel haarspeldbochten omhoog. Bovenaan is een uitzichtpunt over het volgende dal. Spectaculair zoals de weg hier tegen de berg ligt en met een oneindig aantal bochten naar beneden naar de rivier afdaalt. Prachtig.

De weg is tot nu toe breed, het asfalt is nieuw en er is weinig verkeer. Later blijkt dat ook dit een weg is die nog niet klaar is. Bij Tamarë eindigt de weg en is te zien hoe het ooit was. Een weg voor lastdieren en niet voor gemotoriseerd verkeer.

Er wordt hard gewerkt aan de wegen. Petje af voor de bouwers. Tijd voor de kaartenmakers om op de kaart een groen lijntje langs de weg te tekenen.


2016-05-24

De weg naar Pukë en Fushë Arrës die in ons geheugen staat als prachtig, viel erg tegen. We herkenden niets. We zagen een afslag naar Bajram Curie en zijn die weg ingeslagen. Ontelbaar veel bochten gereden. Helaas veel regen waardoor het uitzichten beperkt was. Daardoor wel veel prachtige regenbogen gezien. We waren om 16:00 uur in Fierzë bij de veerboot over het meer van Koman, maar helaas, de eerst volgende afvaart is morgen om 13:00 uur.  Er is geen andere keuze dan dezelfde weg terug rijden. Was dat erg? Helemaal niet. De regen had plaats gemaakt voor de zon en het landschap en de vergezichten zijn adembenemend mooi. Zo zagen we twee keer dezelfde maar toch geheel verschillende route.


2016-05-29

Het weer is mooi en de temperatuur loopt op tot rond de 30 graden. Zo gaan we van het ene in het andere uiterste.

Op de camping blijven de gasten vaak niet langer dan twee nachten. Zo zien we campers van groot tot klein, groepen motorrijders, groepen off road liefhebbers en zelfs af en toe een fietser. Er zijn daktenten, kampeerunits die je op een pick-up kunt zetten etc. Caravans zijn een uitzondering en tent kampeerders een bijzonderheid.

 

2016-05-30

Op de kaart staat een symbooltje voor een kasteel, wat een leuke aanleiding is om te zien of we er kunnen komen. De weg blijkt over grote stukken super slecht, maar de uitzichten zijn geweldig. Het kasteel zelf is niet meer dan een paar stapels stenen.


2016-05-31

Een eerdere keer moesten we vanwege het feit dat het donker werd met grote spoed van Burrel naar Shkoder. We hebben vandaag de rit nog een keer gedaan, maar nu met voldoende tijd. De weg is nog even slecht als voorheen, maar verder was ook dit weer een prachtige tocht. Een beer in een kooi was droevig om te zien, maar de hooiende mannen op de steile helling waren de kers op de taart.


2016-06-04

De voorraden moeten worden aangevuld en dat is een mooie aanleiding om naar de stad te gaan. De grote supermarktketens zijn hier nog niet aanwezig en je vindt nog overal winkeltjes die van alles verkopen. Structuur valt er niet in te ontdekken en het wordt dus gewoon lekker rond struinen. Zo kochten we een brood in een winkeltje waar slechts plek was voor één klant.

Een bord 'mish derri' met een varkenskop erop geschilderd, gaf aan dat er een varkensslager zat. Aan een stok hing een streng vlees en op verzoek werden er twee karbonaden van gesneden.

Groente en fruit kochten we bij een straathandelaar en koffie en jam vonden we bij een winkeltje dat veel weg had van een gekrompen kleine supermarkt. De paden tussen de schappen waren net breed genoeg om één persoon tegelijk doorheen te laten lopen.

 

Uiteraard waren er de goedkope 'merk' zonnebrillen en de shirts van de voetbalhelden. Bij een bar met de naam 'Nederland' zagen we een mini gouden koets. Kortom, het was weer een leuke dag.

De tijd op de camping vul ik met het maken van tekeningen, na wat oefening gaat dat me steeds beter af.

 

2016-06-08

Het campingrestaurant ligt aan het meer van Shkoder. Als de vissers hun vangst aan land brengen volgt een belletje naar de keuken en wordt naast het restaurant de vis gelijk schoon gemaakt.

Op het terras is het verder goed toeven, hetzij met een stevige pot bier of een lekker glas lokale wijn

's Avonds eten we karper. Lekker hoor, maar die vreselijke graatjes.....


2016-06-10

Om ons heen wisselt de NCRV groep stuivertje met de NKC groep en die weer met de ACSI. Het blijft vol op de camping maar overdag hebben de meesten excursie en de achterblijvers baden in de zon. Al is de ruimte om ons heen minder, het blijft toch redelijk rustig.

Vandaag na een klein stukje rijden een klein weggetje ingeslagen. Daarna nog een ander paadje en de dag was weer helemaal goed. 

 

2016-06-11

Aan de andere kant van de doorgaande weg ligt Gruemire. De asfaltweg is smal maar is goed te doen. Een poging om een doorsteek te maken via een onverharde weg hebben we na drie kwartier maar opgegeven. Het kan ook te gek worden met al die gaten en rotsen. Als je de geiten en koeien niet eens meer bij kunt houden wordt het echt tijd om om te keren.


2016-06-13

Ondanks de minder goede berichten toch maar de stap gewaagd en bij de Skoda garage een service beurt laten uitvoeren. De filters en de olie zijn vervangen, het raam storinkje is verholpen (vuil op een contactgever), en de hoge fluittoon is uit de distributie gehaald. Er werd Engels gesproken, de koffie was goed evenals de service. Dik tevreden dus.

 

In de showroom staat een Yeti met dezelfde specificaties, plus Xenon verlichting, navigatie systeem, achteruitrijcamera, reservewiel etc etc. De prijs mag ik nog 4000 euro vanaf trekken als ik hem wil kopen. "Ai", dan kost hij iets meer dan de helft van wat ik in Nederland moet betalen.  AU ! Dat doet pijn.


2016-06-14

De zuidkant van het meer van Shkoder is maar voor een klein deel Albanees grondgebied. Je hebt een mooi uitzicht op het kasteel Rozafa en bij Shirokë zijn erg veel restaurants. Een smalle weg gaat verder naar Zogaj, maar daar houdt Albanië op en kun je niet verder. Op het meer zagen we enkele pelikanen. Jammer genoeg waren ze erg ver weg en een goede foto maken met een pocketcamera is dan wel wat veel gevraagd van zo'n toestelletje.

 


2016-06-17

Als je door het land rijdt zie je overal de nalatenschap van een periode dat Albanië gesloten was voor het westen en de angst om te worden aangevallen. Overal staan loodsen van oude legerplaatsen, er zijn bunkers gegraven in de bergen voor opslag van oorlogsmateriaal en er zijn van die 'paddenstoelen'; mini bunkertjes met schietopeningen voor hooguit 1 persoon.

2016-06-19

Morgen breken we weer op. We hebben ruim 5 weken mogen genieten van de gastvrijheid en vriendelijkheid op camping 'Lake Shkodra Resort'. Nooit eerder stonden we zo lang op één en dezelfde plaats. Nooit eerder hadden we zulke uitersten in het weer en nog nooit zagen we zoveel verschillende manieren om op reis te gaan.


2016-06-20

De weg naar Podgorica was 5 weken geleden nog een modderpoel, maar is nu keurig geasfalteerd. Daarna volgen we de weg naar Bijelo Polje die voor een groot deel een breuk in de aarde volgt. Prachtig. De groene lijn op de kaart was er niet voor niets.

De camping bij Bijelo Polje die zo geweldig moest zijn was een grote tegenvaller. De coördinaten klopten exact, maar verder was het een oninteressant landschap met vreemde bouwsels, lang gras, en er was niemand te zien.

Vervolgens zijn we een eind terug gereden en langs de Tara rivier hebben we koers gezet naar Zabljak. Mensenlief wat was dat een prachtige route. Geweldig mooi zoals de rivier in de diepte door de kloof stroomt. We hadden prachtig weer, de zon stond goed en dus was het regelmatig 'Wauw !'

Bij de brug over de kloof was het toeristisch. Snuisterijen, lekkernijen en 's-werelds langste tokkelbaan. Gillend aan een kabel over de kloof naar de andere kant. Dat had ik helemaal niet verwacht. 

 

We staan op camping 'Ivan Do' in Zabljak. Nou ja, camping is wel een heel erg groot woord voor een weitje met een stroomaansluiting, wifi en een vervallen wc gebouw. 

 

2016-06-21

Bosnië maakt er een potje van wat de groene kaart voor de caravan betreft. In het noorden proberen ze een verzekering te verkopen voor 7 euro die bij mijn instemming ineens wordt verhoogd naar 14 euro, en vandaag worden we botweg teruggestuurd alsof we een stel asielzoekers zijn. Bij andere Bosnische grensovergangen was er geen enkel probleem. De snelste was bij Neum, die kostte maar 3 minuten en hier moet ik na 40 minuten oponthoud rechts omkeerd maken. Nou ja, de weg is mooi en geen straf om terug te rijden. We staan nu aan het meer van Kotor en duiken - als de grens mannetjes niet tegenwerken - morgen Kroatië weer in. 


2016-06-22

Op Facebook schreef ik vandaag het volgende:

"Grensposten: Montenegro uit: 3 minuten; Kroatië in: 20 seconden." 

 

Bij Dubrovnik hebben we bij een grote supermarktketen de voorraden weer aangevuld en na ruim 80 kilometer zijn we weer neergestreken op camping 'Pod Maslinom' in Orasac. We hebben een heerlijk plekje in de schaduw van de olijfbomen wat niet weg neemt dat 30 graden en geen wind toch wel erg warm is.


2016-06-25

De camping in Orasac heeft charme. Een mooi speels terrein tussen de olijfbomen, maar mensen wat een lawaai van de doorgaande weg. De hele dag rijden er touringcars en grote vrachtwagens. We wisten het en hielden er rekening mee, maar op een gegeven moment breekt het je samen met de drukkende warmte toch op. Jammer, we hadden graag nog wat tochtjes gemaakt maar besloten toch maar om de caravan weer aan de haak te hangen. We hebben de snelweg opgepikt en reden naar Zadar. Onderweg liep de temperatuur gestaag op naar 37C.  4 graden meer dan in Orasac!

Dat is niet gezond en we zijn doorgereden naar Zagreb waar we na 568 kilometer bij de stad de camping hebben opgezocht. Lekker biertje gedronken, geweldig lekkere pizza gegeten. Maar de camping is na het voorseizoen ineens twee maal zo duur als we gewend zijn. We breken na een nacht weer op om binnendoor naar Maribor te rijden. Mooie rit van 124 kilometer. Op de camping is het 32C maar er hangt onweer in de lucht. Als het noodweer aan het eind van de middag losbreekt keldert de temperatuur gelijk naar een aangename 22C maar buiten zitten is er niet meer bij. 

 

En aan de grens...... secondje of 15 schat ik. Alleen de douane meneer wilde even in de caravan kijken, vooral in de toilet ruimte. Controle op mensensmokkel vermoed ik.


2016-06-27

Slecht weer en Maribor en geen uitzicht op verbetering. Na een dagje winkelen en voorraden aanvullen zijn we vanmorgen vertrokken voor een ritje binnendoor naar een camping in Oostenrijk. Het begin was een aaneenschakeling van rotondes, maar allengs werd dat minder. Berg op berg af. Vooral bergaf opletten dat de snelheid niet teveel oploopt. Bergop doet de Yeti rustig zijn werk en je merkt het pas dat je een helling op gaat als je ergens uitstapt. De autodeur gaat ineens veel zwaarder open.

 

Na een fotomoment bij een houtzagerij zijn we neergestreken op camping 'am Putterersee' in Aigen im Ennstal. Dankzij de 4x4 aandrijving konden we de caravan naar een hoge plek slepen waar we rustig staan en een mooi uitzicht hebben.

 

2016-06-30

Door Oostenrijk binnendoor gereden naar Passau. Dat is leuker rijden dan over de autosnelweg. Na het oversteken van de Inn bij Scharding hebben we de Duitse snelweg gepakt en zijn we doorgereden tot Wertheim.

Vanmorgen dezelfde snelweg weer opgepakt en via eindeloos lijkende wegwerkzaamheden waren we om half vier aan de Nederlandse grens. Nog 128km te gaan. Eitje! Nou ja; bij Arnhem pikten we de drukte op en na Amsterdam kwamen we er pas weer uit. De laatste 35 kilometer deden we anderhalf uur over. Mensenlief wat is het hier druk.

Maar goed, nadat we de auto hadden geparkeerd hoorden we de man van TNT Post Pools spreken.  

Toen wisten we het zeker, we zijn weer thuis.


Totaal 8457km, waarvan 5425km met caravan.