2016

via hotels door Polen en de Oekraïne.


1 september 2016.

Na 10 uur rijden zijn we om 6 uur 's-avonds in Swiebodzin waar we eerst wat foto's schieten bij het enorme beeld van Christus Koning. Lange tijd was dit het hoogste Christus beeld ter wereld; ook hoger dan het beroemde beeld in Rio.

 

Het hotel is nog uit de bruine periode en binnen schaars verlicht met zwakke led lampjes. Het is dus nogal donker. De kamer heeft alleen een dakraam en het restaurant is gesloten wegens ziekte van de kok. Och, och, wat toevallig allemaal. Hier worden we niet blij van.

Gelukkig is er 100 meter verderop een Tesco winkelcentrum met een bistro. Allemaal bakken met eten waar je uit kan kiezen, maar nergens uitleg over de kosten en hoe en wat. Het personeel spreekt alleen Pools en giebelt maar wat. Aan het eind komt de aap uit de mouw. Je bord gaat op een weegschaal en wat je hebt opgeschept wordt per gram afgerekend. Maakt niet uit wat je hebt. Zo makkelijk is het dus. Het hotel krijgt van ons een 'min', maar de bistro verdient een dikke plus.

 


3 september 2016

Na 250 km gejakker over de perfecte maar erg saaie Poolse snelweg besluiten we de tweede helft van de route via binnenwegen te rijden. Oei, dat bleek achteraf een grote fout. Veel vrachtverkeer, weinig respect voor verkeersregels en nog steeds niets te beleven. Het enige voordeel: een laag diesel verbruik vanwege het vaak langzame rijden.

 

Lublin is een flinke stad en hotel Piano maakt alles weer goed. Perfecte ruime kamer, prima bedden, erg mooie badkamer en een voortreffelijk restaurant.

De oude stad is aardig om doorheen te wandelen en een terrasje te pikken. Het museum herbergt de bekende verzameling porselein, schietwerktuigen, kleding, oude portretten, knipselkunst en goed bedoeld schilderwerk. Het meest interessant is de kapel van de heilige Drievuldigheid met prachtig gerestaureerde 15e eeuwse fresco's.

 

Deze overvloed aan architectuur en cultuur vullen we aan met een portie recente historie en we bezoeken het indrukwekkende monument en de restanten van het voormalig concentratie- en vernietigingskamp Majdanek. 


5 september 2016

De grens met de Oekraïne is 100km rijden vanaf Lublin. Zoals verwacht begint daar het wachten. Na twee uur stoppen, rijden, stoppen, rijden enzovoort, laten we de grens achter ons en rijden de Oekraïne binnen. Om het risico van vervuilde diesel uit te sluiten heb ik mij voorgenomen alleen bij Shell te gaan tanken. Bij de eerste de beste pomp laat ik de tank tot aan zijn nek vullen met V-Power Nitro+ à 81 cent per liter. Voor de 46,76 liter die er in gaat mag ik 38 euro afrekenen. Dat is lekker tanken!! De boordcomputer geeft even later aan dat ik hier 1160km op kan rijden. Super spul die V-Power Nitro+ !


Vanuit Rivne maken we een tocht in de omgeving. Er moet een basaltgroeve zijn en die wil ik wel eens zien. De wegen zijn niet al te best - zeg maar slecht - maar we komen door mooie bossen en zien heerlijke landelijke plaatjes. 


6 september 2016

Zo rustig als het buiten de stad is, zo hectisch is het verkeer in de stad. De drie miljoen inwoners van Kiev zorgen voor genoeg verkeer. Wat een genot is het om te kunnen beschikken over een navigatiesysteem. Ik zou niet weten hoe ik hier anders in het gedrang op de plaats van bestemming moest komen. Drie miljoen inwoners zorgen ook voor een stad met flinke afstanden dus ga er maar aan staan.  

 

7 september 2016

De E95 is zes baans en snijdt dwars door de stad. Afslaan kan alleen naar rechts. Wil je naar links dan rijd je door naar de volgende rotonde - wat gerust drie kilometer verder kan zijn - en daarna rijd je terug. Simpel, maar het kost je enorm veel extra kilometers.

 

Vandaag zijn we in het centrum geweest. Unesco werelderfgoed gebied. Prachtig die zon op de gouden daken van de kerken, geweldig. 

Het openluchtmuseum Pirogovo is hier maar 6km vandaan maar om er met de auto te komen moet je bijna 19km rijden. Brede snelwegen doorkruisen de stad en je kunt zoals al eerder gezegd alleen rechts af slaan. Wil je links, dan moet je doorrijden tot de volgende rotonde - die soms kilometers verderop is - en terug rijden. Dat alles zorgt voor veel verkeer. Walmende Kamaz trucks, oude Lada's, gammele bussen en massa's splinternieuwe Toyota Landcruisers en RangeRovers verstoppen de wegen. Maar goed, na drie forse aanrijdingen te hebben gezien konden we rechtsaf naar het openluchtmuseum. Althans, dat vond de navigatie, maar die eindigde uiteindelijk met het advies: Parkeer hier je auto (- op een zandpad! -) en ga te voet verder. Kort en goed, het was een hele toer om de ingang van het museum te vinden maar daarna hebben we er een heerlijke vijf uur doorgebracht. 


9 september 2016

De toegangsprijs voor het kozakken openluchtmuseum 'Mamayeva Sloboda' was voor Oekraïense begrippen stevig. Veel gebouwen waren gesloten en de oprukkende stad was hier en daar erg aanwezig. 

 

Na het kozakkenmuseum zijn we naar het luchtvaartmuseum gegaan; een bonte verzameling militaire en burger vliegtuigen pal naast de start baan van de Luchthaven van Kiev. Sommige toestellen waren opengesteld en konden worden bezocht. Hieronder bevonden zich een gewone reddingshelikopter, maar ook een enorme vrachthelikopter van de Verenigde Naties en het voormalige presidentiële toestel. De Tu-142 'Beer' lange afstand toestel met een  plafond van 12000m hoogte en dubbele propellers was indrukwekkend maar helaas niet toegankelijk.


10 september 2016

We rijden langs een herinnering aan het EK voetbal dat hier in 2012 plaats vond en bij de rivier de Dnjepr nemen afscheid van Kiev bij het monument voor de stichters van de stad; 3 vikingen en hun zuster.

Via een flinke omweg rijden we naar Pereyaslav. Het is zaterdag en er zijn overal weekmarkten langs de weg. Het aanbod varieert van warme jassen, tot tuingereedschap en van groenten tot pas geslachte varkens. Als je de tekst op een lelijk gebouw weet te vertalen lukt het ook nog om een brood te kopen. Iets vragen is zinloos, want anders dan Oekraïens of Russisch wordt hier niet gesproken.


11 september 2016

Vandaag is het zondag en we hebben het openluchtmuseum van Pereyaslav-Khmelnytskyi bezocht. Er was weer erg veel te zien. 

Het blijft maar zonnig en mooi weer. Overdag wordt het nog steeds met gemak meer dan 27 graden, en volgende week schijnt ook weer mooi te worden. Geweldig!

 

12 september 2016

Vanmorgen relaxed vertrokken. Zolotonosha is een redelijk grote stad op weg naar Cherkassy. We doen wat inkopen bij een supermarkt en maken een foto van de kerk. Na Cherkassy steken we via een lange dijk de Dnjepr over en zijn dan weer in het westelijk deel van de Oekraïne. Op de dijk kreeg je het gevoel op de Houtribdijk naar Lelystad te rijden zo enorm breed is de rivier.

Qua architectuur is er onderweg niets bijzonders te zien en de omgeving bestaat voornamelijk uit eindeloze landbouwgebieden met onvoorspelbare wegen. Niet voor niets was de Oekraïne ooit de graanschuur van de Sovjet Unie.

Tijdens WWII hebben in de Oekraïne grote tankslagen plaatsgevonden. De Russische T-34 speelde hierbij een cruciale rol. Regelmatig zie je ze op een plein of op een verhoging, maar ook ander materieel houdt de herinnering levend.


14 september 2016

In Uman bevindt zich het Sofiyivsky Park. Het is een groot, deels in Engelse landschapsstijl aangelegd park van meer dan 200 jaar oud. Ik had de coördinaten ingevoerd in de navigatie en we eindigden bij een autorijschool. Zo werd het toch nog zoeken. Uiteindelijk bleken we zeker twee keer langs de ingang te zijn gereden, maar zoals bij alle bezienswaardigheden was ook hier geen enkele verwijzing. Je weet pas dat je ergens bent als je voor de kassa staat.


15 september 2016

Kamianets-Podelsky een aardige plaats met mooie parken in het centrum. Het kasteel en de omgeving zijn de wandeling zeker waard, al is het flink stijgen en dalen. Voor de wandelaar betekent dat zweten, voor de automobilisten extra gas geven en dat maakt de lucht er voor de wandelaar niet beter op; het ruikt nogal naar uitlaatgassen.

Ook hier een gedenkplaats met tank voor de gevallenen.

Aan de Dnjestr ligt het oude kasteel van Khotyn. Vanuit Kamianets-Podelsky een leuke bestemming voor een toertochtje. Op een bordje ontcijfer ik 'Uwaga', wat 'gevaar' betekent maar de rest ontgaat mij.


17 september 2016

Eerst denk je, "Och, een markt, nou ja laten we even kijken", en dan blijkt het een grote markt te zijn, ongelofelijk. Levensmiddelen, schorten, trouwjurken, thee, vis, auto onderdelen, zonnebrillen, petjes, bh's, fruit, zaden en noten, kinderfietsjes, noem het maar op en je vindt het er. Kwestie van stug door zoeken. En ik....., ik zie zowaar een petje met Skoda Motorsport. Dat kon ik natuurlijk niet laten hangen.


19 september 2016

Gisteren troffen we onderweg dat er een oogstfeest werd gehouden. Prachtige kleding, prachtige uitstallingen van producten en een podium waarop werd gedanst en gezongen. Meer dan geweldig om daar rond te lopen.


Verder rijdend via de smalle strook land tussen de rivier de Dnjestr en de grens van Moldavië wat foto's gemaakt van huizen en het rollende land. Zo waar troffen we tussen de akkers ook een flink vervallen molen.


21 september 2016

In de Westelijke Karpaten zijn we neergestreken in Uzhgorod. In het gebied dat zich uitstrekt tot in Zuid Polen en Oost Slowakije, staan veel  houten kerken waarvan er veel de Unesco de werelderfgoed status hebben. Werelderfgoed of niet, we hebben vandaag veel kerken gezien en ook de meest slechte wegen ooit gereden. Het slechtste stuk was 40 kilometer kuilen en gaten achterelkaar oftewel ruim twee uur geklutst worden als twee eieren! Hele stukken zijn alleen behoorlijk te rijden als je beschikt over een voertuig met rupsbanden. Een tank of zo, en dat hebben we niet. Er was dan ook zeldzaam weinig verkeer op de weg. Je zult hier toch wonen. Maar goed, het was ook mooi.

Bij de kerk van Uzhok was een ceremonie aan de gang en de kerk van Matkev werd speciaal voor ons geopend.


22 september 2016

Het blijkt dat gisteren de grens werd geblokkeerd door boze autohandelaren. Vandaag waren ze er ook, maar wij mochten gelukkig door.

Bij de buitengrens van Europa wordt behoorlijk streng gecontroleerd. We hadden maar een paar auto's voor ons, maar deden er toch weer twee uur over voor we de laatste slagboom achter ons lieten.

 

In Slowakije was onze koffiestop bij een begraafplaats. Daar was ook een waterpomp met een emmer. Tijd dus om dat pak vuil van de auto te spoelen. Niemand had commentaar.

 

Eenmaal in Polen hebben we enkele van de houten kerken bezocht die al dan niet op de lijst van wereld erfgoed staan. Er is zelfs een hout architectuur route.  

Hieronder staan de 17e eeuwse kerken van Owczarac, Kwiaton, Ropica Gorna en Sekowa. Deze laatste wordt gerestaureerd en we worden hartelijk uitgenodigd om binnen te komen kijken.  


23 september 2016

Na het bezoek aan de 16e eeuwse kerk in Sekowa zoeken we de snelweg op en rijden naar het westen. 

Nog 1 overnachting en dan resteren morgen de laatste 900km voordat we weer thuis zijn.

 

Totaal gereden: 6023km.