2015


1 april 2015

Het begin van de reis is nat en koud. Na twee stops in Duitsland rijden we door een besneeuwde kerstkaart naar Bled in Slovenië.

 

Slovenië

Vintgar Gorge en Nationaal Park Triglav. De gorge is officieel nog met een slagboom gesloten, maar daar loop je net als de paar andere bezoekers zo omheen. De kloof is nog kaal en het is koud. Soms regent het, er jaagt zelfs even een sneeuwbui door de kloof, maar daar tussendoor schijnt ook de zon. Ondanks alles is een wandeling door de kloof zeer de moeite waard.


Kroatië

Via Novigrad na Dobri rijden we naar de camping bij Karlovac, maar dat is een grote tegenvaller. Geen receptie, het grootste gedeelte is afgezet met linten en waar we wel kunnen staan is een baggerstuk vol wielsporen. Dat gaan we niet doen en we keren om richting de snelweg naar de kust. Op het eiland Krk moeten we helaas vaststellen dat we te vroeg zijn. De camping gaat pas een week later open en we staan dus voor een gesloten poort. We overnachten daarna in Selce op een mooi terrein maar zonder werkende douches en 'Nee meneer, de ACSI korting is dit jaar niet geldig', wat gewoon een leugen is.

Op camping Plantaza in Starigrad Paklenica vinden we uiteindelijk een prachtig plekje aan de kust. Het is heerlijk weer en we doen een dagje Zadar en bezoeken het Nationaal Park Paklenica.


11 april 2015

Een lekker dagje in het Nationaal Park Paklenica


15 april 2015

Van Starigrad rijden we langs de kust naar Omis en vervolgens van Omis langs de kust richting Dubrovnik. Het is een mooie rit.  Onderweg heerlijk rondgekeken in een haven waar druk wordt gewerkt aan grote jachten. Op camping 'Pod Maslinom' in Orasac vinden we weer een heerlijke plek. Er zijn twee wasmachines en is het tijd om de was te doen.


18 april 2015

De 15e eeuwse stadmuren van Ston hebben een lengte van 5 kilometer en er staan 40 verdedigingstorens. Het is de langste verdedigingsmuur van Europa en nummer twee in de wereld. Alleen de Chinese muur is langer. Veel bezoekers zijn er niet, vrijwel niemand eigenlijk.

 

In Mali Ston zijn restaurants. Els bestelt gebakken vis maar die zag er toch iets anders uit dan verwacht. Het toetje was daarentegen boven verwachting.


20 april 2015

We gaan met de gezwollen hand van Els naar het ziekenhuis. Daar krijgen we een receptje en voor we iets kunnen zeggen zit je in een gipskamer en wordt de arm in het gips gezet.

Na de muur van Ston doen we nu een wandeling over de muur van Dubrovnik. Voor deze wandeling betaal je de hoofdprijs. Groepsreizigers met een gids doen maar een klein stukje muur en dat is jammer want de  wandeling is zeer de moeite waard.

We lopen nog wat door de stad, drinken een pilsje aan de haven en Els laat zien dat ze ook met één hand een stuk pizza kan eten.


17 april 2015, Bosnië

Heel bijzonder zijn de noria's bij Trebinj. De constructies werden al ver voor onze jaartelling toegepast. Buiten Syrië kom je ze alleen in Zuid Spanje en hier in Bosnië tegen. Reden dus voor een dagtochtje over de grens.


22 april 2015, Montenegro

Van Kroatië naar Albanië voert de weg door Montenegro. We rijden niet om de baai van Kotor maar nemen de veerboot. Vervolgens gaan we richting Albanië.

Na een mooie rit strijken we neer op de camping Albania in Barbullush.


23 april 2015

Vanaf de camping maken we meerdere dagtochten. Een van die tochten gaat naar Krujë. De oude markt blijkt een toeristenmarkt, maar het eten in het restaurantje is uitstekend.

Ondanks de wat bedenkelijke gezichten van de mensen die wij de weg vragen besluiten we van Krujë naar Burrel te rijden om vandaar weer richting camping te gaan.

De weg is prachtig, schitterende vergezichten en helemaal geen verkeer. Later blijkt waarom er geen verkeer is. De weg is klaar tot de provinciegrens, verder gaar het nog gewoon over onverharde bos- en bergpaden. Volgens de boswerkers is het 20km maar met de Yeti wel te doen. Nou dat hebben we geweten. De weg door het bos ging heel goed maar daarna volgde een onverharde bergweg en dat was toch wel spannend. Het was dan ook een opluchting toen we Burrel in de verte zagen liggen en de weg weer asfalt werd. Inmiddels ging de zon onder en was het nog een heel eind in het donker terug naar de camping.


25 april 2015

We doen een ritje naar de oude brug van Mes en volgen daarna de weg langs de rivier Kiri.

Een andere mooie weg gaat naar Theth.  Als we bij de bergen komen en de weg begint te stijgen, zien we sneeuw langs de weg. Niet veel verder rijden we tussen twee witte wanden en omdat we niet weten hoe ver het nog is, besluiten we om te keren. In 2016 nog maar eens proberen maar dan iets later in het jaar. 


26 april 2015

Van Barbullush gaan we naar Berat. Als we niet ver meer van onze bestemming zijn is de weg afgezet wegens werkzaamheden. Hoe je dan verder moet rijden staat nergens, maar uiteindelijk komen we met wat vragen  toch bij de camping in Urë Vajgurorë.

Rond Urë Vajgurorë zijn prachtige landschappen met bloeiende paarse bomen. ('Judas bomen' of 'red bud tree'. Lokaal heten ze 'Lophata'). Een ritje zomaar door het land levert mooie plaatjes op.


28 april 2015

Griekenland

Van Berat naar Griekenland gaat langs een olie wingebied waar alles zwaar vervuild is en waar je bijna hoofdpijn krijgt van de stank. Onderweg zien we ook wegenbouw materieel. Dikke Caterpillar dumpers, mooi speelgoed.

We staan weer op camping Vrachos bij Kalambaka en de Meteora kloosters. Bij de kloosters is het een gekkenhuis, maar in de verdere omgeving tref je de mooiste landschappen en zie je geen mens.


2 mei 2015

Van de Meteora kloosters naar Kato Gatzea op het schiereiland Pilion. Wat een heerlijke omgeving. Als we vertrekken zijn de campingburen zijn zo vriendelijk om even te helpen bij het manoeuvreren. Vele paren handen maken licht werk en alles gebeurt precies zoals ik dat niet had bedacht. Lachen!


12 mei 2015

We vervolgen onze reis over voornamelijk rustige autowegen, eerst naar het noorden en dan naar het oosten. Eindpunt van de reis is camping Natura in een uitgestrekt gebied met trekvogels. Dat deze natte gebieden ook veel muggen en kikkers herbergen merken we pas later. Zelfs in het sanitairgebouw zitten overal kikkertjes.

We gaan naar Xanthi en doen een rondje 'oorspronkelijke' dorpen. Wat er zo oorspronkelijk aan de dorpen is weten we niet. Wel zijn er erg veel moslims en is er langs de weg veel plastic waaronder wordt gewoond.

Erg mooi is het hoge uitzichtpunt op de meanderende rivier door de straat van Nestos. 


16 mei 2015, Turkije

Als je Griekenland hebt verlaten en Turkije binnen rijdt, zijn de snelwegen zo mogelijk nog leger en rechter dan waar ook. Gelukkig maar, want dit deel van Turkije is uitermate saai. We doen inkopen in Eceabat en kunnen de verlokkingen van een lokantasie (restaurantje) niet weerstaan. Onze ogen zijn hier groter dan onze maag, maar dat is niet erg want het is heerlijk en het kost bijna niets.


19 mei 2015

De prachtige kust met zijn zandstranden was exact 100 jaar geleden het decor van een invasie van geallieerde troepen. Overal langs de kust zijn begraafplaatsen voor de gesneuvelden al zijn die niet altijd makkelijk bereikbaar. We bezoeken er enkele. Voor de 60.000 gesneuvelde Turkse soldaten is er een indrukwekkend monument en erebegraafplaats. Omdat het exact 100 jaar geleden is zijn overal borden met uitleg geplaatst. Onze Turkse buurtjes waren speciaal voor deze gelegenheid met hun zoontje hiernaartoe gekomen.


20 mei 2015

Na een tochtje met de veerboot over de Dardanellen arriveren we in Azië waar we een plekje vinden op de rustige camping 'Altin Camp' bij Burhanye. De opgebouwde Iveco truck heeft meer moeite met het vinden van een plek. Door zijn hoogte kan hij niet onder de bomen door en moet hij op het pad blijven staan.


22 mei 2015

Mooie weg langs de kust. Altijd leuk om bootjes te kijken. Steden zoals Izmir zijn druk en kenmerken zich nogal door een 'creatieve' rijstijl.

Voor ons vertrek uit Nederland hebben we nogal wat ergernis opgedaan bij een caravan reparatiebedrijf. Als ik even buiten Izmir er op wordt gewezen dat er iets mis is met een wiel trap ik daarin. Het wiel wordt verwijderd, en in een dorp laat de monteur zogenaamd het lager vervangen.

Allemaal bedrog, maar dat leerde ik pas later. Hij speelde het spel zo overtuigend dat het een professionele oplichter moet zijn. 

 

De camping in Selçuk waar we eerder met veel plezier hebben gestaan, ziet er niet uit en we besluiten naar camping Dereli aan de kust te gaan. De camping is zwaar op zijn retour, maar het prachtige zandstrand maakt het gebrek aan onderhoud meer dan goed. Helaas zijn verderop drie resorts en die laten zich 's-avonds goed horen, net als de (Engelse) campinggasten die hier hun drinkfeesten houden. Heel erg jammer.

Op zaterdag is er markt in Selçuk, iets wat je niet mag missen als je in de buurt bent.


25 mei 2015

Het is nog een heel eind naar Capadocië. Daar wilde ik eigenlijk graag naar toe, maar gezien de staat van de campings en het feit dat we zijn belazerd doen me besluiten om te keren. We zijn trouwens niet de enigen. Ook onze Duitse buren met camper hebben er schoon genoeg van en gaan terug, net als de twee vreemde Duitse mannen in hun Mercedes met vouwfietsen en tentjes. We gaan ieder onze eigen weg maar treffen elkaar bij toeval weer op Altin Camp.

Bij Aliaga zijn scheepssloperijen en onderweg stoppen we bij een handel in scheepsonderdelen. Lekker rondstruinen.

Vanaf deze camping maken we een rondrit naar de molens bij Balikesir. Wat een tegenvaller. De molen die ik jaren geleden met een trotse molenaar fotografeerde staat er nu zwaar vervallen bij. Ook van de molen in Davutlar is niet veel meer over. Jammer.


31 mei 2015

We steken de Dardanellen weer over en als we boodschappen gaan doen in Eceabat loopt de hele tijd een mooie herdershond met ons mee. Hij blijft de hele tijd bij ons. Verdikke, ik wou dat hij mee had gekund.


2 juni 2015

Griekenland

Na Turkije zijn we terug in Griekenland waar we weer naar camping Natura in Mandra gaan.

Inmiddels zijn er al veel meer kampeerders, vooral Bulgaren. Van hier gaan we ook naar Bulgarije.

Onze Duitse campingburen durven dat niet aan en rijden dwars door Griekenland naar Igoumenitsa om daar de veerboot naar Venetië te nemen.  "Er liggen overal gebroken assen langs de weg", was hen verteld en dat wilden ze hun camper niet aan doen.


4 juni 2015

Bulgarije

We gaan naar Batak waar we bij de camping een gigantisch zware onweersbui over ons heen krijgen. Daarna klaart het op en wordt het prachtig weer.

De stad oogt erg vervallen en overal staan auto's uit de communistische tijd. Als je dat leuk vindt is er een hoop te zien want veel anders is er niet.

 


6 juni 2015

Tijdens een rondje in de omgeving van Batak zien we bordjes met een mammoet die verwijzen naar een museum. Met enige moeite is de route te volgen en komen we bij een splinternieuw museum met bodemvondsten en een geheel gereconstrueerde olifant die hier ooit moet hebben geleefd.

Een andere tocht die we maakten ging naar Dolen, een authentiek en nog ongerestaureerd dorp. We wilden terug via een andere route. Naar Fotirovo ging nog wel. Erg mooie natuur, maar de weg vervolgen naar Debir hebben we na 2 kilometer opgegeven. Langzaam in de eerste en tweede versnelling over een afstand van 40km is te gek. We hadden het aan de gezichten van de boswerkers al kunnen zien, die spraken boekdelen toen we langs reden.


Met de bouw van het klooster in Bachkovo werd al in de 11e eeuw begonnen. Er komen veel toeristen die foto's maken waar het niet mag en die verzot zijn op alles wat van een rokende grill komt of frisse kleurtjes heeft.


11 juni 2015

We verlaten Batak en gaan naar Nick en Nicky en hun camping nabij Veliko Tarnovo. Ook hier arriveren we tijdens een hevige regenbui, maar daarna hebben we geen regen meer gezien.

Er zijn kloosters waar niemand komt en waar je in alle rust kunt rondkijken. Zo'n klooster staat in Kapinovo en min of meer naast het klooster is een camping met zwembad, bar, zitje, etc etc, maar dat is volgens ons buiten de lokale bewoners bij niemand bekend. Naast een paar terreinmedewerkers en een buffet waar ze lekkere koffie schenken is er niemand. Meer informatie kon ik niet los krijgen want er werd alleen Bulgaars gesproken.


13 juni 2015

Roemenië

De Donau vormt de grens tussen Bulgarije en Roemenië. Halverwege de brug hangt het bord dat je de grens passeert. Ook zit er onverwacht een flink gat in het asfalt. Dat ze dat nou niet een keer kunnen dichten. Op de camping loop ik alle schroeven na. Er zijn er deze reis met al zijn slechte wegen heel wat losgelopen.

 

Op camping Vassgert in Sovata beleven de leden van de camper en caravanclub hun folkloristische avond. Het is gezellig maar er is ook wel erg veel geluid. De leiding beseft dit en nodigt ons uit om een glaasje wijn mee te komen drinken. Heel aardig, maar ik ben nog steeds geen groepsmens. Na deze groep komt de volgende groep, ook uit Nederland, maar hier gaat geen enkel plezier van uit.

 

In Transsylvanië, in het district Harghita, zie je overal mooi bewerkte toegangspoorten.


17 juni 2015

Roemenië is een prachtig land. We rijden door een enorme kloof, zien rijdende bijenhotels en genieten van de houtbouwkunst.

Een oude blauwe Mercedes reed lange tijd achter ons. 'Wat wil die?', gaat er ongemerkt door je heen. Op de provinciegrens is een restaurant waar we gaan eten. De Mercedes bestuurder en zijn maat zitten wat verder op. Dan komen ze naar ons toe, "Je moet wel naar Barsana gaan hoor, dat is mooi!". Dat was dus alles en dat wilden ze graag aan ons kwijt.  We zijn naar Barsana geweest en ze hebben gelijk. Het is er mooi en ook daar zijn restaurantjes waar je heel lekker en voor weinig geld kunt eten. Buitenlanders hebben we er overigens niet gezien.

In de provincie Maramures zijn nog diverse watermolentjes. Soms zijn ze overwoekerd maar dan blijkt er toch nog iemand te wonen. "Je moet even flink schoppen",  deed de vrouw voor, "dan gaat dat klemmende hek wel open".

 

Camping Poieni in Sapanta is niet veel beter dan het weer, maar de omgeving maakt veel goed.


24 juni 2015

Slowakije en Polen

Vanuit het noorden van Roemenië rijden we langs de grens met de Oekraïne naar Hongarije. Dat land steken we door om in het Slowaakse Kosice ons kamp op te slaan. Helaas is de camping al twee jaar dicht en zit er niets anders op dan door te rijden. We strijken neer in het al eerder door ons bezochte Levoca. Van Levoca gaan we naar camping 'Polana Sosni' in het Poolse Niedzica waar de aan de overkant van de rivier de kachel eens flink wordt opgestookt en het restaurant een prima maaltijd serveert.


27 juni 2015

Na Polen gaat de reis naar huis. Als we thuis zijn hebben we 12.200km gereden waarvan 8.800 met de caravan aan de haak.