2017


Bij de garage stond de caravan gerepareerd en gewassen voor ons klaar en onze eerste nacht brengen we door in de Achterhoek.


1 mei 2017

Door de mooie Achterhoek en het prachtige Twente is onze eerste bestemming 'Weserbergland camping' in het Duitse Heinsen. We blijven twee dagen. De natuur is kaal, het is fris, de stadjes zijn leeg en daar kan zelfs de baron van Münchhausen niets aan veranderen.. 


2017-05-03

Van het Weserbergland rijden we naar de Tsjechische grens waar we ons installeren op camping Gunzenberg / Talsperre Pöhl. Het gedeelte voor de vaste gasten is sinds de DDR tijd niet veranderd, maar verder is alles er spic en span en zeer modern.

 

Via binnenwegen en snelwegen rijden we de dag er na door het Ertsgebergte naar Tsjechië. Lekker rustig aan en weinig verkeer, dat wil zeggen; aan onze kant van de weg. De andere kant zit vaak vol vrachtwagens. Alles moet zich door de dorpen wringen en er is een keur aan protestborden die oproepen tot maatregelen tegen de dagelijkse overlast. Op sommige stukken ben ik blij dat ik geen moderne caravan van 2,50 meter breed achter me heb hangen. Ik pas nu al amper tussen de belijning.

 

De laatste 40 kilometer bij Praag waren een beproeving voor mens en materiaal en rond Praag werd het rijden een last. Onoverzichtelijke verkeersknooppunten, lange tunnels, voortjakkerend verkeer, kortom: niets om nog eens gezellig aan terug te denken.


2017-05-05

Auto gepoetst, beetje gezeten en gegeten in het restaurant, kortom lekker relaxt.

Vannacht hebben we een beste bak water over de caravan gehad. De hele camping is soppig. De weersvoorspellingen voor de komende dagen zijn niet best en het is met 9 graden ook nog eens erg koud. Dat kan beter en we breken weer op.

Niet veel verder breekt de lucht en is het mooi weer. Zo zie je maar.

 

We rijden binnendoor wat inhoudt dat je erg op je snelheid moet letten. We willen geen bekeuringen. Ook zijn de wegen af en toe wat hobbelig zullen we maar zeggen. Verder staan er regelmatig borden die vertellen dat er een helling van 12% komt, maar daar hebben we geen last van, de Yeti heeft motorvermogen voldoende. 

 

Overal groeit koolzaad en andere akkers zijn geëgd. De tractoren rijden met hun baggerwielen de weg op en schoonmaken doen ze niet aan. De voorkant van de caravan ziet er door de modder niet meer uit.

 

We rijden naar 'Autokemp Straznice'.  Een camping uit de oude tijd maar dat geeft niet. Op de huizen in Straznice staan vaak bloemmotiefjes geschilderd. Erg leuk, maar er werd ook aan de wegen gewerkt en de camping was onbereikbaar. Hoe verzin je het.

 

We gaan de grens over en rijden door Slowakije in één ruk naar Hongarije. De weg was goed en met de wind in de rug rijden we nog voor het donker wordt over de Donaubrug. Een klein maar zeer hevig buitje wast nog even alle bagger van de caravan en zo arriveren we schoon op de camping in Esztergom.

 

2017-05-06

De receptie en de overige voorzieningen op de camping zijn oud en versleten. Daarvoor hoef je niet naar deze camping, maar de duizenden madeliefjes maken alles weer goed. We rijden wat rond in de omgeving en doen dat met de Hongaarse Trabant club voor ons noodgedwongen heel rustig aan. 


2017-05-07

Door Hongarije rijden we via de autosnelweg naar Zagreb in Kroatië. De afgelopen dagen stonden we op de campings bijna alleen. Hier in Zagreb staat de camping helemaal vol. Omdat dit een echt doorgangskamp is, met overigens perfecte faciliteiten, blijven we maar 1 nacht.

2017-05-08

Van Zagreb rijden we over een saaie snelweg door een saai landschap naar de Bosnische grens. De grenspost is snel genomen, we hadden maar 4 auto's voor ons. De rij Bosnië uit was echter niet te overzien.

Dit jaar hebben we een aparte groene kaart voor de caravan bij ons.  Zonder dit document word je teruggestuurd zoals we vorig jaar hebben ervaren.

 

Als we na Banja Luka de rivier gaan volgen en de weg zich door een kloof begint te wringen, komt gelijk de wens voor een lagere caravan in mij op. Dit is niet leuk.  

De rotspunten steken meermaals boven de weg en je moet dus uitwijken, maar er is veel vrachtverkeer en die gebruiken veel ruimte. Verder zijn er de nodige tunnels. Allemaal onverlicht. Geen reflectoren en sporadisch een witte streep. Met een bocht in de tunnel duik je zo in een zwart gat en als je er uit komt zie je weer niks vanwege de zon. Kortom, een prachtige route, maar dan zonder caravan aan de haak. Enfin, alles is nog heel en op de camping in Jajce is plek zat. 


2017-05-09

Jajce heeft naast de molentjes ook nog een kasteelruïne en een waterval. Hier stort de rivier de Pliva zich in de Vrbas. Beide 'highlights' van Jajce hebben we bezocht. Opvallend is dat hier veel toeristen zijn uit de Golfstaten en andere Arabische landen.

Het internet is vandaag een ramp, maar dat zal wel door het weer komen. De douches zijn daarentegen altijd een ramp. Je moet een teil water verspillen voordat er iets van warm water komt. Ach, eigenlijk is de hele camping toe aan een grondige renovatie.


2017-05-10

De camping krijgt een maaibeurt en dan vooral bij onze caravan. De maaier begint al vroeg en een rustig ontbijt is er dus niet bij.

Om 10:00 uur vertrekken we voor een tocht naar de piramides bij Visoko. 

"Heb je in Bosnië piramides?"

Jawel, en het zijn de grootste en oudste op aarde.

Ze zijn nog nauwelijks onderzocht maar wat er van bekend is, is verbazingwekkend.

 

Het eerste stuk van de route is een goede weg met mooie uitzichten. De hellingen van 15% zijn geen probleem. Dat had ik met de caravan ook kunnen doen.

Maar dan houdt het asfalt op en is er alleen nog een aarden baan met heel veel kuilen en die kuilen staan vol water.

We gaan steeds hoger en de temperatuur zakt van 18 naar 6 graden. Aan het gras te zien is de sneeuw hier nog niet zo lang geleden verdwenen. (Achteraf is op Google maps de weg terug te vinden. Het is de R413b, een wit weggetje). 

 

Bij de piramides hebben we een wandeling gemaakt van een uur met een oude man die graag wilde gidsen. (Hoor mij, we scheelden maar 4 jaar in leeftijd). Eigenlijk loop je gewoon door bos en akkerland want de piramides zijn geheel bedekt met aarde.

Terug in het dorp vallen ook de kogelgaten in de huizen op. De gids heeft een bom op zijn huis gehad en moest een nieuw huis bouwen. Zelf heeft hij vier schotwonden overleefd. Ik bekijk nog even zijn paarden in de schuur. Ze zien er goed uit. De oorlog is hier nooit ver weg.

 

Zonder navigatie maar via de kaart rijden we een andere weg terug en dat was stukken beter. 


2017-05-11

Vandaag lekker gereden. Garmin uitgezet, want die wilde weer dat we over de 'witte' weg door de bergen gingen. (R413b van gisteren). We hebben gewoon de borden gevolgd en zo hadden we heerlijk asfalt van Jajce naar Sarajevo. De zon scheen en de temperatuur liep zowaar op naar 23 graden.

De camping vinden was nog even een opgave maar de zoektocht was het waard. Het terrein is klein, er is  splinternieuw tip-top sanitair en heel belangrijk: goede wifi! De aankomst was zeer hartelijk en de ontvangstborrel ( zelf gemaakte kersenlikeur) héééél erg lekker.

 

Na de borrel gewandeld naar de supermarkt waar het een sport was om zonder brokken te maken tussen de dozen en de schappen door te lopen.


12-05-2017

Umoljani en Lukavac moeten twee oorspronkelijke en nauwelijks te bereiken dorpen zijn. Althans volgens de informatie die ik ooit heb bewaard. Een mooie uitdaging en dat leek mij wel wat.

Om het hele verhaal in te korten, alles is inmiddels bedekt met een plak asfalt en van het oorspronkelijke karakter van Lukavac is niets meer over.

Ach, het was een mooie rit door een prachtig landschap met bij de dorpen hellingen van meer dan 20%. 

Onderweg zagen we de skischans van de Olympische winterspelen uit 1984 en nieuwe wintersport accommodaties.

 

De tocht van Lukavac terug naar Sarajevo begon boven in de bergen met kale bomen die al afdalend langzaam weer blad krijgen. Het is iedere keer weer verrassend om zo door de seizoenen te gaan. Eenmaal in de stad is het 28 graden, de bomen staan vol in bloei en de heldere frisse berglucht is veranderd in stadse smog.

 

Serajevo is druk en de oude stad een openbaring. Een Oriëntaalse stad midden in Europa. Als je de gelegenheid hebt, ga er heen! Geen opdringerigheid, geen getrek en gezeur, gewoon rustig genieten. Kom daar maar eens om in Istanboel, Caïro of Marrakesh, om maar eens enkele plaatsen te noemen. 

Het is erg Turks. Er is zelfs een overdekte bazar zoals je die in Turkije veel tegenkomt. Een groot deel van de stadsrenovatie is ook betaald door Turkije (= de stad Bursa). Ray Ban, Rolex, Louis Vuitton, Dolce&Gabbana, zoek het en je vindt het. Alles hebben ze en spot goedkoop want het is net als in Turkije allemaal namaak.

 

Voor mijn losgeraakte schoenzool vinden we in de oude stad een schoenhersteller. Hij moet wel lachen als hij mijn schoenen ziet. 'Die zijn vast ouder dan 10 jaar' zegt hij om mij niet te beledigen. Zijn gezicht spreekt boekdelen. 'Erg goede kwaliteit', zegt hij erbij. Vind je tegenwoordig niet meer en hij wijst op het stikwerk. Erg goed, maar erg ouderwets. Tja, dat krijg je als je 16 jaar met je schoenen doet. ik had ze al eens laten verzolen maar een tijd niet gedragen. En nu vond ik ze goed genoeg voor deze reis.

 

Niet veel later gaan we zijn winkeltje weer uit, 4 euro armer en een vaste zool rijker.


13-05-2017

Vandaag een prachtige route gereden van Sarajevo in Bosnië naar Orasac in Kroatië. Alleen de afsteker van 40 kilometer naar Neum was minder geslaagd. In plaats van de brede hoofdweg te volgen ging de route ging door het Nationaal Park Hutovo. Prachtig hoor, maar af en toe ook wel heel erg bochtig, heel erg smal en heel erg steil. Ik was blij toen we in Neum weer op een normale weg uitkwamen.

De grensformaliteiten bestonden uit een beleefd doorzwaaien. Dat was alles.

Op camping 'Pod Maslinom' in Orasac vinden we weer een mooi kampeerplekje. 


15-05-2017

Er is een oude smalspoor lijn aan de Bosnische zijde van de grens. Het tracé is voor een groot deel geasfalteerd. Enkele jaren geleden hebben we een deel van de oude spoorweg gereden en vandaag zijn we teruggegaan naar Bosnië om nog een stuk te doen.

 

Als we over de oude spoorlijn voortsukkelen zien we de lucht zwart worden en er ontstaan prachtige contrasten in het land. Niet veel later breekt de hemel open en krijgen we een helse donder- en hagelbui over ons heen. De temperatuur van tegen de 30 graden valt ineens terug naar 12. De airco wordt verwarming. Bizar gewoon.

Na de bui rijden we weer verder en als we de bergrug (en de grens) bij Slato oversteken, rijden we met hagel op de ruitenwissers zo het zonnige Kroatië weer in.  


16-05-2017

Camping 'Pod Maslinom' in Orasac is een ontzettend leuk terrein, maar wordt ieder jaar drukker. Er is ook niet zo veel keuze als je een redelijke camping wilt niet al te ver van Dubrovnik. Ook het constante geraas van het verkeer maakt 'Pod Maslinom' geen plek waar je tot rust komt. We breken dus weer op.

Na nog een laatste blik op Dubrovnik buigen we af naar Bosnië om daarna bij Trebinj af te slaan naar Niksic in Montenegro. Zo omzeilen we een mogelijk langdurige grensovergang en een rit door de drukte van Herzeg Novi, rond Kotor, door Budva etc etc etc.

 

De rit was mooi en uiterst rustig (vergelijk dit eens met de voortrazende massa's over de kustweg). We reden constant 50km/uur, genoten van de bergen en de uitzichten en er was niemand die daar last van had.

De route ging hoog door de bergen en de grensovergang was een kwestie van 5 minuten. 

 

Dan rijdt in Podgorica een automobilist zonder kijken zo de weg op. Door een noodstop kan ik een aanrijding voorkomen. Gelukkig rijdt niemand achterop onze caravan. (Ze hebben het hier niet zo op afstand houden). Wat ik niet weet is dat de handremhendel omhoog is geschoten en ik met een slepende rem verder rijd. 

Als we een parkeerplaats op gaan voor een broodje en een kop koffie zien we de rook uit de wielkasten slaan.

Met veel water hebben we de remtrommels weer afgekoeld.

 

De grensovergang Hani i Hottit naar Albanië was een eitje. 15 minuten kostte het slechts. 28 kilometer verder is de afslag naar de camping aan het meer van Shkoder, en het is stil, heerlijk stil.


2017-05-17

Vandaag was geen fijne dag.

Er kwam gisteren aan het eind van de dag een grote groep buscampers en weg was de heerlijke stilte.

Aangezien ik een allergie heb ontwikkeld voor groepen camperaars zijn we vroeg vertrokken.

Het doorkruisen van Shkoder was een makkie. Daarna reden we naar Tirana waar we dwars door de stad gingen. Dat was niet prettig zal ik maar zeggen. Het is er druk en chaotisch. Albanezen hebben een beroerde rijstijl. Ze  komen zomaar de weg op, stoppen op een rotonde omdat ze niet weten wie wanneer voorrang heeft en ze halen in alsof de weg permanent beschikt over een vrije derde baan.

Waanzin!

En daar rijd ik dan tussen met een rem die iedere keer vastslaat als ik heftig moet remmen. En dat gebeurt nog al eens. Hup Els de auto uit, handremhendel weer vrij zetten en karren maar weer.

Krankzinnig.

Na Tirana reden we naar Elbasan. Kort samengevat: Erg druk en helemaal niet leuk.

Na veel klimmen komen we bij het meer van Ohrid. Bizar. Ben je zo'n eind door de bergen omhoog gereden en dan is daar ineens die enorme plas water.

 

De camping bij Pogradec hebben we niet gevonden. Er zijn wel plekken die als camping worden aangeduid, maar hoe ik daar in moet draaien en weer uit moet komen.....

Drie keer hebben we Pogradec in de rondte gereden en dat was ook al geen pretje. De weg in de stad ligt er grotendeels uit. Grotendeels! Dat wil zeggen; er is asfalt maar met enorme gaten. 

Langzamer dan stapvoets rij ik gat in en gat weer uit. Dit is de enige keer dat ik niet wordt ingehaald. Wat een drama. 

Dan maar doorrijden naar Korcë, dat ligt op de route naar Griekenland en daar willen we uiteindelijk naar toe.

Een bordje 'camping 4km' bood hoop, maar hierna hebben we niets meer gezien. Camping: ho maar. In Korcë zat de oude stad 'op slot' dus dat zat ook niet mee.

We hadden natuurlijk bij een tankstation of een hotel kunnen gaan staan, maar ik had geen zin in de drukte.

Zestig kilometer verder op de weg naar de grens is een camping. Die kennen we en je kunt er heerlijk forel eten. Maar de weg is slecht, bij vlagen zelfs heel erg slecht.

 

Rond zes uur arriveren we op camping 'Farma Sotira'. Het is er druk met allemaal kleine tentjes. Ouderen die met een bus zijn gekomen beleven nu een avontuurlijke vakantie.

Om half zeven zitten we in het restaurant. Vandaag mag het een ietsje meer zijn en we bestellen forel, salade, frites, bier, wijn brood etc etc.

Net als vier jaar geleden mogen we voor al dit genoegen slechts 14 euro afrekenen en dan krijgen we de heerlijke fruitschotel er na afloop gratis bij. Heerlijk, maar ik vrees dat ik hier niet meer terug kom. 

Jammer voor de camping, maar deze wegen houd ik liever voor gezien.


2017-05-18

Vannacht was het 0 graden. Goed voor een extra dekentje.

Het ontbijt is inbegrepen in de camping prijs van 10 euro. Dat werd vandaag dus buiten de deur ontbijten en het was prima.

Verder met de Duitse buurman staan praten. Hij is vanuit Iran op de terugreis.

We hebben het over de omgebouwde enorme Steyr 'camper' en over de caravan rem die maar niet wil deugen. Samen zijn we begonnen om de slecht functionerende rem weer in orde te krijgen. Zo hebben we de hele dag lekker gesleuteld en ik heb er alle vertrouwen in dat het nu weer naar behoren werkt. 

 

2017-05-19

Buurman Ernst en wij zijn vandaag vertrokken. De camping is nu leeg.

De weg van de camping naar de grens is verschrikkelijk slecht. Het landschap is mooi, maar kilometerslang wordt ons lief caravannetje gegeseld. Dertig kilometer per uur is zo ongeveer het maximum haalbare en de 2e versnelling het meest gebruikte verzet. Bar en boos. In de verte zien we de blauwe bus van Ernst. Ook zonder caravan kun je niet sneller rijden.

De grenspost staat niet aangegeven en we rijden de zijweg dus zomaar voorbij. Alles omgekeerd en de zijweg naar de grens in geslagen. Geen ander verkeer. Wat wil je ook met dit soort barre wegen. Alles werd door de uniform mannetjes gecontroleerd en genoteerd. Prima. Daar betalen we dit soort mensen voor dus ik zie graag dat ze  goed hun werk doen.

In Griekenland rijden we over de rondweg om Ioannina en verder via een snelweg. Prachtig berggebied, erg rustig en eindeloos veel tunnels.

Neergestreken op camping Vrachos in Kalambaka bij Kastraki. Fantastisch uitzicht op de bergen waar zich de kloosters bevinden. Er is ook een grote Franse campergroep die gezamenlijk de welkomstdronk drinkt. 

 


2017-05-22

Eergisteren hebben we nog een rondje kloosters gereden en wat foto's gemaakt. Gisteren was een dag regen en onweer en vandaag is de dag begonnen met een strak blauwe hemel en een oefenende luchtmacht. Zo is iedere dag dus anders.

 

De hotspot op de telefoon van Els doet het (eindelijk). We hebben nu dus internet bij de caravan. De Franse campergroep is weer vertrokken en morgen strijkt de NKC kampeerreis hier neer.


2017-05-23

Tijdens een rondrit door de omgeving zagen we regelmatig borden die waarschuwen voor overstekende herten en beren. De beesten zelf hebben we niet gezien. Jammer.  

Wat we wel hebben gezien zijn platgereden slangen en twee voortsukkelende schildpadden. Een enkele oude brug, een stuwdam en volstrekt onaantrekkelijke stadjes die voornamelijk lijken te bestaan uit een aaneenschakeling van restaurants en cafés. Veel is kapot of vervallen.  

 

2017-05-24

Ja hoor, we zijn weer omsingeld. Het groepsveld werd te nat bevonden!!! Te ver van de toiletten zullen ze bedoelen. Nu staan ze hutje mutje bij elkaar om ons heen.

 

Het weer is wisselvallig en we doen nog een rondje met de auto.

 

2017-05-26

Er lijkt geen einde te komen aan de camperclubs. De een vertrekt en de andere komt en ze vertikken het stomweg om op het groepen veld te gaan staan en bouwen iedereen en alles gewoon in.


2017-05-26

Vanmorgen was het mooi geweest. De camperaar achter ons is vannacht om 4 uur door ambulance opgehaald, dat is op zich al erg genoeg, maar alle groepsleden (Fransen) staan hevig discussierend op het pad alsof er niemand anders op de wereld is. Einde nachtrust.

We hebben schoon genoeg van de campergroepen die hele campings voor zich opeisen. Ik kan het zelfs niet meer opbrengen om nog verder te rijden richting de Peloponnesos. Daar gaan namelijk alle groepen heen.

Bovendien zijn de weersvoorspellingen voor de komende tijd erg slecht. Dus om kort te gaan, we hebben alles ingepakt en met de caravan aan de haak rijden we weer noordwaarts.

 

Door zware slagregens zijn we naar de Albanese grens gereden en geloof het of niet, daar brak de zon weer door. Het lijkt wel symbolisch voor het land. Waar Griekenland langzaam ten onder lijkt te gaan, lijkt Albanië te barsten van de energie. Wat gaan de veranderingen hier snel. Via inmiddels geasfalteerde wegen rijden we naar de camping in Ure Vajgurore bij Berat.

 

Koele nacht en een zonnige ochtend.  We hebben heerlijk geslapen en daarna gedaan wat ook moet worden gedaan, zoals: was draaien, lakens verschonen, kussens uitkloppen, geld pinnen, boodschappen doen etc. etc.

 

Daarna de stad Berat bezocht. Prachtig. Tijdens een snelle hap waar we erg lang op moesten wachten, kwam ook de Connexxion bus voorbij.  De lucht voorspelde niet veel goeds en we waren nog niet lang terug of het was donder en bliksem en het water kwam met bakken naar beneden.

 

2017-05-28

Het weer is prachtig en we maken een ritje naar Çorovode met een hangbrug, een Ottomaanse brug (Urë Kasabashi) en een enorme bergkloof (we denken dat dit Osumi Canyon is, maar later blijkt het een andere kloof te zijn geweest, de canyon Gradecit). Op de weg terug schieten we nog wat plaatjes van zonnig Berat.

 

Als je een rit maakt door de omgeving, dan kan het niet missen dat je op oliewinning activiteiten stuit.

In de omgeving van Fier staan oude olie opslagtanks en jaknikkers. De hele lucht wordt verpest door de oliestank. Op nieuwe lokaties wordt door Shell in samenwerking met Petromanas naar olie geboord tot zo'n 5500 meter diepte.  In het landschap zijn hele stroken kaalgeslagen waar pijpleidingen moeten komen.

Wij zagen een olie boortoren (Rigg-3), een pijpleiding en stapels stalen buizen van 1,20 meter diameter, klaar om aan elkaar te worden gelast. 

 

Bij Palikesht zien we aan de overkant van de vallei allemaal grotten in de bergwand. Uiteraard even gestopt om te kijken. Het waren vaak opslagplaatsen voor militair materiaal. Na de revolutie zijn deze opslagplaatsen geplunderd en werd Europa overspoeld door vuurwapens.  Als je de vallei in loopt blijken er aan de andere kant ook grotten te zijn en de weg loopt er overheen. 


2017-05-31

We zijn weer vertrokken uit Berat. Er stond een groep gepland en die wilde wel buiten kunnen koken. Gevolg: gesleep met golfplaten en getimmer om een afdak te maken. Erg! Twee dagen flink gereden. Eerst van Berat in Albanië naar Stolac in Bosnië en daarna van Stolac naar NP Krka in Kroatië. Het is prachtig weer en we hopen hier een paar dagen te blijven.


2017-06-02

Een dag rondgekeken in het Nationaal Park Krka. Erg mooi. In het park hadden we goed internet, maar hier op de camping gaat alles via een digitaal zandpad en dat is hééééél  tráááááááág.


2017-06-03

Een dagje UNESCO.

Trogir was erg mooi. Heerlijk rondgelopen en genoten. In Split was het zoeken naar een parkeerplekje en toen we die hadden gevonden liepen we tussen eindeloze rijen petjes, tasjes, T-shirts en zonnebrillen naar het oude centrum. Split kon ons niet bekoren en dat terwijl de een na de andere groep naar Split gaat. Zo zie je maar.


2017-06-07

Het Nationaal Park Krka heeft meerdere ingangen. Een er van is bij de Roski Slap (Roski waterval).

De weg er heen geeft prachtige vergezichten door de kloof in het landschap. Ooit zijn o.a. in het N-P Krka opnames gemaakt voor de films van Winnetou en Old Shatterhand. Je ziet in gedachten de filmhelden al over de rotsen lopen.

 

Bij Roski Slap gaat een bergpad omhoog dat prachtige uitzichten geeft. Het is een inspannende klim en onderweg staan borden met uitleg welke beesten er zoal in het park voorkomen. Vooral de slangen heb ik het niet zo op.

 

Dit gedeelte van het park is niet spectaculair maar wel erg mooi. De rivier heeft  overal kalksteen terrassen die overstromen. Het is een karst gebergte net als in Jajce in Bosnië. Daar hebben ze gebruik gemaakt van het snel stromende water en de kalkstenen richels door er molentjes op te bouwen.  

Hier zijn ook watermolens. Het zijn uit steen opgetrokken complexen met meerdere koppels maalstenen, houten hamers voor het vollen van wol en kuipen die dienen als wasserij voor kleden.

 

Een andere watermolen was ingericht als restaurant, nou ja ingericht....., Je kon lekker buiten zitten en binnen hingen de hammen te drogen aan het plafond.

We hebben er een schaal met ham en kaas laten klaar maken. Brood er bij, bier erbij, prachtige omgeving, ruisend water, helemaal goed.


2017-06-09

Ga je een rondje rijden, dan kan het niet missen of je komt langs een mijnenveld. De oorlog woedde hier nog niet zo lang geleden en behalve mijnenvelden (we zagen er overigens maar één), zijn er nog heel veel ruïnes van gebouwen.

Gelukkig is het niet alleen ellende. Er wordt veel opgeknapt en er zijn prachtige vergezichten. 

Bij Drnis bulderde een diesellokomotief door de bergkloof. Machtig als dat voorbij komt denderen.

 

In Knin dronken we koffie voor de helft van de prijs die ze rekenen in het Nationaal Park. Ja, ze weten in het Park de toeristen wel te vinden.

Toen de weg over enkele kilometers wegens werkzaamheden was afgesloten, moesten we verder via de kleine weggetjes. Dat was geen straf want het was mooi en ik had geen caravan aan de haak.

Er reed een bus voor ons. De weg was maar net breed genoeg, maar menig boom veel te laag.

 

Kortom, we hebben weer wat beleefd en hadden een heerlijke dag.


2017-06-11

Vanmorgen zijn we na 11 dagen op 'Autocamp Marina' weer vertrokken. Alle dagen is het een komen en gaan van kampeerders. Het merendeel blijft twee nachtjes, net genoeg om een dagje Nationaal Park te doen. Iedere dag nieuwe buren maakt een verblijf erg onrustig.

Eigenaresse Marina en haar man hebben het er barstens druk mee en het erge is dat iedereen wel een kort lontje lijkt te hebben. Ze hebben allemaal haast.

Dat wij langer zijn gebleven hebben Marina en haar man gewaardeerd. Het afscheid was dan ook met weemoed. 

 

Op de snelweg staat een forse zijwind. Droge struiken waaien over de weg en de combinatie krijgt forse zetten te verduren. In verband met de veiligheid pas ik de snelheid aan en rij niet harder dan 75km/uur.

De vrachtwagen combinatie achter mij vindt dat kennelijk ook hard zat en ik heb hem meer dan 100 kilometer in mijn spiegel.  

Als we later de Dalmatische kust verlaten en de wind landinwaarts afneemt, komt een dikke Scania vrachtwagen combinatie voorbij en word ik ook ingehaald door de vrachtwagen die achter mij zat.

Voor mij is dit het moment om de cruisecontrole ook weer op 87 te zetten.

 

Na de aftakking  naar Istrië wordt het druk aan de andere kant van de snelweg. Allemaal campers en caravans die vanaf Oostenrijk via Zagreb naar de kust rijden. Heel veel campers hebben een aanhanger met een boot erop.  

We besluiten door te rijden naar Maribor in Slovenië. Het is vroeg en die 100 km kunnen er ook nog wel bij. Nadat de resterende Kuna's zijn omgezet in dieselbrandstof, rijden we de grens over en om 4 uur zijn we in Maribor. Er is nog een mooi plekje met schaduw van een boom en 20 minuten later zitten we heerlijk met de benen omhoog. 


2017-06-13

We hebben een mooi rondje gereden over prachtige asfalt wegen maar helaas ook met veel verkeer.

Wat ziet Slovenië er opgeruimd en netjes uit. Het is alsof de hele dag overal de straten worden geveegd en het gras wordt gemaaid. 

Naar de bergtop Rogla gaan we van 32 graden naar 19,5 graden. Er is allerlei vermaak zoals een rodelbaan, maar gek genoeg houdt het asfalt op de berg op. Hier moet je dus omkeren en terug rijden, wat gezien het landschap geen straf is, maar op de kaart gaat gele weg nr 701 gewoon door, het moet dus kunnen.

 

We rijden verder en de volgende 18 kilometer dalen we meer dan 1000 meter en van 19,5 naar 30 graden. De hele weg hebben we geen ander verkeer gezien. Door de overvloedige begroeiing had de rit iets tropisch. Als het steil was en heb ik de elektronica voor het remwerk laten zorgen. Hill Descent Control, werkt tot 30 km/uur op je ABS. Geweldig!. 


2017-06-14

Als we bij Maribor weg rijden om de snelweg naar Murska Sobota te nemen, stuurt Garmin ons doodleuk de verkeerde kant op. Niks snelweg lijkt Garmin te denken, lekker binnendoor. 

Uit dat ding en gewoon ouderwets de borden volgen.

 

We rijden in Hongarije via doorgaande weg 86 naar Gyor en willen niet via de mooie nieuwe snelweg. Daar moet je namelijk een vignet voor hebben en dat hebben we niet.

Hier reageert Garmin net andersom. Steeds weer stuurt het ding ons richting de snelweg en dat willen we niet.

Wat heb ik aan zo'n ding.

 

Lekker Hongarije doorgesukkeld naar een camping bij Gyor. Volgens de recensies is het een leuke camping met een restaurant waar je zo heerlijk kunt eten, maar we treffen het niet.

Het restaurant werkt niet meer, het internet reikt niet verder dan de receptie en overal ligt kapotte en vervallen troep. Wie zijn dat toch die dit soort recensies schrijven en wie is die ACSI inspecteur die dit jaarlijks heet te controleren? 

Kortom, deze heerlijke familiecamping valt behoorlijk tegen. Maar dan is er ineens het gebrom van zware vliegtuigmotoren en komen oude Antonov dubbeldekker vliegtuigen overvliegen. Heel laag, fantastisch!

 

Als we de een na de andere foto hebben gemaakt, wordt het stil tot er een ander geluid zich aandient. Het is een pick-up truck met daarop een gif kanon. Zo is er de hele avond wat.

 

Györ is overigens best een aardige stad.


2017-06-16

Van Györ via Komarom naar Martin in Slowakije gereden. Het valt mij moeilijk om de navigatie te vertrouwen, maar het gaat goed. We reden veel 'gele' wegen. Eindeloos veel dorpen, goede stukken weg, slechte stukken weg en hellingen tot 17%. Het is omdat het percentage op een bordje langs de weg stond want de auto geeft geen krimp.

 

De camping in Martin is perfect onderhouden en ziet er parkachtig uit. Veel ademt nog de sfeer van weleer en is niet meer van deze tijd. Maar goed, het is allemaal schoon en dat kon van de camping in Györ niet gezegd worden.  Verder valt op dat er helemaal geen andere kampeerders zijn. Dat wil zeggen tot kwart over vijf, toen kwamen er twee oude landbouw tractoren met caravans het terrein opgereden. Lachen!


Ondanks de regen toch maar een tocht gemaakt naar Cicmany. Doordat de doorgaande weg naar Zilina was afgesloten moesten we terug en een enorme omweg maken. Dat was best een belevenis. De lokale bus vond mij niet snel genoeg gaan en haalde mij in en dat ging nogal woest. Op de slechte weg moeten de passagiers zo ongeveer uit hun stoelen zijn gevlogen. Zelfs in de bocht was de bus niet bij te houden. Niet normaal. Later bleek waarom de chauffeur zo hard ging rijden, er kwam een helling waar hij amper tegenop kon komen en daar had hij snelheid voor nodig. Dat het ook mis gaan gaan zagen we op de terugweg. Een auto lag verkreukeld op zijn kop in de berm. Er was voldoende volk op de been voor hulp en er werd gewenkt dat ik door kon rijden.

Cicmany was overigens leuk om doorheen te lopen, ondanks de regen.


2017-06-18

In de communistische tijd werd in Martin begonnen met de aanleg van een openluchtmuseum. Het is een royaal terrein waar de verschillende delen van het land zijn vertegenwoordigd. Helaas zijn na de revolutie de plannen niet verder uitgevoerd.

We hebben heerlijk rondgelopen, hier en daar uitleg gehad door deskundige en redelijk engels sprekende medewerksters en in de historische uitspanning hebben we een onwaarschijnlijk lekkere Goulash gegeten.


2017-06-20

We zijn in het Poolse Czestochowa waar om 4 uur de zon al door het raam schijnt. Om kwart over zeven zit ik bij de camping chef die naar een caravan reparatie bedrijf belt in verband met de slechte caravan remmen. We communiceren via een vertaal app op de telefoon. Ik krijg te horen dat het niet nodig is om naar het bedrijf te gaan. Ze komen de reparatie op de camping uitvoeren.

 

Onze vertrekkende Duitse buurman heeft exact hetzelfde probleem gehad met een splinternieuwe caravan.

Ook bij hem waren als gevolg van een noodstop de remvoeringen verbrand doordat de rem was blijven slepen.

 

Een half uur later dan afgesproken komt de reparatiedienst aanrijden. De linker rem is geen probleem maar rechts blijken de remvoeringen volledig te zijn verdwenen en de trommel heeft zware slijtsporen.

Alleen deze trommel vervangen vind ik niks en op mijn verzoek worden aan beide zijden de remtrommels en de remsegmenten vervangen. Twee man was daar een aardig tijdje mee bezig.

 

Ondertussen hebben wij de kathedraal bezocht. Het parkeerterrein stond vol met tientallen bussen, maar ondanks dat viel de drukte best mee. Ik denk dat er veel kinderen de eerste communie deden. Meisjes en jongens waren in het wit gekleed. Er was mooi orgelspel en gezang. Het was indrukwekkend en mooi.


2017-06-22

Gisteren hebben we een rondje stad gedaan. Leuke markt, mooie promenade, fantastische schildering 'De toren van Babel' op de kop van een acht verdiepingen tellend flatgebouw. 

 

Vandaag  kwam ons Zwitserse buurmeisje nog even op bezoek, maar daarna zijn we richting Poznan gereden. Nooit geweten dat er zoveel op de Veluwe gelijkend landschap is.  Wat een heerlijk gevoel dat de remmen weer in orde zijn. Na 100km heb ik de wielbouten nagetrokken maar dat was nergens voor nodig. Alle bouten zaten muurvast. Het lijkt wel veel lekkerder te rijden maar dat zal wel inbeelding zijn. 

 

Noch de camping met Nederlandse eigenaren, noch de omgeving kunnen ons bekoren. We doen een molentocht en hebben als doel Osieczna. Daar worden we uiterst hartelijk ontvangen door Jaroslaw en Eva Jankowski in hun museum voor molens en landbouw. Wat ziet het er allemaal perfect uit. Ben je in Polen en ben je in de buurt, ga er heen! 


2017-06-25

Van de camping onder Poznan zijn we eerst naar Wolsztyn gereden. Stoomlocomotieven kijken.

Onderweg is er een wegafzetting. Omleidingen aangeven doen ze hier niet. Een vrachtwagenchauffeur was zo vriendelijk ons de 'omleiding' te wijzen.  Kilometerslang  rijden we achter andere auto's aan over een onverharde weg. De kuilen vielen mee, maar het wasbord was een nieuwe ervaring. 

 

Na Wolsztyn en de stoomloks gaan we richting Swiebodzin en het enorme Christusbeeld. Er tegen over is een Tesco supermarkt met een bistro waar je lekker kunt eten voor heel weinig geld. Heerlijk.

Daarna rijden we naar Duitsland naar een camping midden in het bos. Het is daar heerlijk rustig met veel vogels. Geen internet (maar dat hadden we so wie so de laatste dagen amper) maar wel veel vuurvliegjes om de caravan.

Helaas krijgen we te horen dat de beheerder en zijn vrouw allebei ernstig ziek zijn. We kennen de mensen al enkele jaren. Hij moest nog twee jaar tot zijn pensioen maar de kans is groot dat ze dat beiden niet gaan halen. Dat soort berichten word je niet vrolijk van.

 

Vanmorgen koers gezet naar Ost-Friesland. Mensenlief wat was het druk op de weg en de zware regenbuien en enorme verkeersopstoppingen drukten ook zwaar op ons gemoed. Wat een ramp.  

Uiteindelijk laten we Ost-Friesland schieten (jammer hoor, het is een prachtig gebied) en stomen door naar Midwolda. Daar staan we op een perfecte camping met stroom, kraan en afvoer allemaal direct achter de caravan. Het is er ruim, netjes en alles werkt. En de prijs..... 17 euro, een halve euro meer dan wat we de afgelopen weken gemiddeld voor een camping hebben hebben betaald.

 

Na een week waarin het maar geen lekker weer wil worden gaan we naar huis. Het zit er helaas weer op.


De gereden route:  9495km in 59 dagen.