2008

Een volkomen ongeplande rit naar de Poolcirkel en via Finland en de Baltische staten weer terug.

 


10 juni 2008

Zonder enige voorbereiding rijden we door Denemarken, steken via de brug de Sont over en vervolgen onze weg omhoog door Zweden. Van dag tot dag kijken we wat er onderweg te zien is en zo rijden we noordwaarts.


16 juni

Bij Östersund hebben we wel genoeg Zweden gezien en slaan af naar Noorwegen, een prachrige route volgt waar we de enige automobilisten zijn zo lijkt het.

Bij Stjørdal gaan we de E6 op. Dit is de route naar de Noordkaap. Bij de kruising van de E6 en de Poolcirkel is een grote parkeerplaats en hier zien we allemaal campers op weg naar het hoge noorden.

'Gaan jullie ook naar de Noordkaap?' wordt er gevraagd.

'Nee', zeg ik, 'We rijden naar de poolcirkel en gaan die dan volgen'. 

Het kwam zo maar in mij op. 

De vraagsteller kijkt mij aan, schudt zijn hoofd en loopt weg. Hij is helemaal in de war.

Als er een bord langs de weg staat met de tekst 'Alternatief voor de E6', slaan we gelijk af. 

Einde asfalt. We zien geen campers meer en er is alleen nog ruige natuur. Heerlijk!


17 juni

We doen wat spontaan in mij op kwam en volgen de Poolcirkel. Onderweg leren we dat deze cirkel helemaal niet vast ligt. Doordat de aardas een beetje schommelt verandert ook de echte plek van de poolcirkel. In het jaar 12000 zal de Poolcirkel zijn noordelijkste punt hebben bereikt en dan weer naar het zuiden opschuiven. Ik vind het prima en volg zo goed als dat kan het lijntje op de kaart dat poolcirkel heet en zo komen we in Jokkmokk waar we een Lappendorp bezoeken........ alles zit op slot en er is verder niets te zien. Dat viel erg tegen. AIs extra'tje krijgen we ook nog een enorme hagelbui over ons heen.

Vanwege het slechte weer zetten we de tent niet op maar huren en hut.


19 juni

Het is mooi zonnig weer en we hebben lekker gewandeld in 'Gammelstaden' bij Luleå. 

De camping waar we nu staan is op wat gastarbeiders na zo goed als leeg.

Omdat de zon niet onder gaat wordt het niet donker.  Om twee uur 's nachts gaat de dorpsjeugd nog een potje voetbal spelen. Het is dus wat moeilijk om aan je nachtrust te komen.

Onze volgende bestemming is het Finse Rovanimi, een dorp waar de kerstman schijnt te wonen en waar het 365 dagen per jaar kerstfeest is. De hele dag klinkt hier 'Jingle Bells' uit de luidsprekers. In de souvenirsshop was de reisleidster druk bezig om haar groep Indiërs te bewegen om weer in de bus te stappen. Een onmogelijke taak.

Op de camping huurden we vanwege het lange natte gras weer een hut. Voor het genoegen van een stapelbed in een soort stookhok mogen we een vorstelijk bedrag betalen. Finland scoort hier bij ons geen punten.


21 juni

Erg spectaculair is het allemaal niet. We rijden op enige afstand van de Russische grens naar het zuiden. Berkenboompjes- water - berkenboompjes - water enzovoort.

Dan ineens is er toch iets bijzonders. Het zijn houten kruisen met kleren aan en een pol gras als hoofd.

Het is een kunstwerk van Reijo Kela bij Suomussalmi en heet 'Silent People', maar veel leuker wordt Finland niet. We zullen wel de verkeerde weg zijn gereden maar het land kan ons niet bekoren. Je mag hier 100km/uur maar ik zet de cruisecontrol op 110. Het is dodelijk saai. Bomen, water, bomen, water. Van ellende fotografeer ik maar een verkeersbord. Helsinki kan het Finland gevoel niet goed maken en we gaan direct naar de haven en kopen een kaartje voor de ferry naar Estland. Afvaart 22:30, maakt niet uit, we zien wel.


22 juni

Veel passagiers zijn er niet op de ferry. Aan boord wordt de voetbalwedstrijd Nederland - Rusland uitgezonden. Gek hoor, midden op zee voetbal kijken. Ik moet alleen oppassen dat ik niet te enthousiast wordt als Nederland bijna scoort. De andere passagiers zijn allemaal Russen en die kunnen daar niet zo goed tegen.

In Tallinn is het even zoeken naar een hotel maar buiten de stad is het raak en het is ook nog eens een stuk goedkoper dan een Finse hut.

Na een perfect ontbijt gaan we de volgende morgen de stad bekijken. Prachtig!  Wat een verademing na de afgelopen dagen.

Na Tallinn gaan we naar het eiland Saaremaa. Helaas zijn we niet de enigen die dat doen. Het is een vrije dag en de veerboot kan het grote aanbod niet aan. We moeten dus lang wachten voor we aan boord van een veerboot kunnen.


23 juni.

Feest in Kuressaare. Het heeft flink geregend en het feestterrein is drijfnat. Maar tijdens het optreden is het droog en we genieten van zang en dans. Als de schemering invalt ontsteken vrouwen in traditionele kledij het vreugdevuur. Estland kan bij ons niet meer stuk.


25 juni

Na een bezoek aan het kasteel, gaan we weer terug naar het vaste land. Als er een onverharde weg rechtsaf gaat naar Letland slaan we gelijk af. Dat is mooier dan een doorgaande asfaltweg.

Een verrassing is de veerpont over de Gauja bij Ligatne. De pont heeft geen motor maar maakt gebruik van de stroming van de rivier. Al sinds 1350 worden in documenten veerponten op deze plaats genoemd.

In Cesis vinden we weer een hotel met een keurige kamer.


26 juni

Vanuit Cesis in Letland maken we een rit naar Ungurmuiza; het landgoed Ungur. Van 1732 tot 1942 woonde hier de familie von Campenhausen. Het landhuis wordt gerestaureerd en we kunnen binnen kijken. Het landgoed is heerlijk en er staan heel veel prachtige dikke bomen.


28 juni

We vervolgens onze rit min of meer langs de kust en onderweg horen we bij een toeristenbureau over de bedevaartheuvel met kruisen bij Siauliai. Dat werd vervolgens onze volgende bestemming.


1 juli

We rijden naar Kaunas en vandaar gaat het richting Polen. Het is weekend en de hotels zitten vol bruiloftsgasten. Het is moeilijk om een kamer te vinden.

In Polen moeten we door een ernstig ongeluk omrijden en zo komen we in Lidzbark waar we worden verrast door prachtige baksteen architectuur. In Swieta Lipka zien we een juweel van een bedevaartskerk. Daarna rijden we naar Malbork en naar de havenplaats Gdansk - Danzig -  want een enorm leuke stad blijkt te zijn. Ergens tussen Słupsk en de kust zetten we onze tent op een camping en gaan we naar de kust. Ook het  Oostzeestrand doet ons verbazen. Een beetje terug in de tijd, maar verder niks mis mee eigenlijk. 

Dan rest ons nog een rit over de Autobahn naar Nederland. Bij Sellingen zetten we onze tent weer neer op het SBB terrein bij Sellingen. Het is dertig graden, tijd voor een moment rust in eigen land, maar 's avonds trekt de lucht dicht, knallen de donderslagen door de lucht en is het definitief voorbij. Einde van een gekke ongeplande reis.


10 landen

10 hotels

14 campings

27 dagen

250km onverharde wegen

8750km verharde wegen

500 liter diesel

hagel, regen, wind, zon en alles tussen de 4 en 36 graden Celsius.