Thailand 2018

Dinsdag 13 november 2018

dag 1

Amsterdam - Bangkok, vlucht KL 0875, vertrek 17:15.

Het toestel vertrekt mooi op tijd en na 6 minuten zwaaien we boven Loenen nog even naar de (klein)kinderen en 10 minuten na vertrek gaan we bij Winterswijk de grens over. Dat was Nederland.

 

De Boeing 777-300 zit tot de laatste plek vol. Onderweg wordt een warme maaltijd geserveerd. De keuze is vegetarische penne of gehaktballetjes met puree en rode kool. Van mij geen kwaad woord over de maaltijd aan boord, het was uitstekend!

Boven Afghanistan krijgen we nog een roomijsje; op 10 kilometer hoogte leef je in een andere wereld.


Woensdag 14 november.

dag 2

Aankomst in Bangkok

Het was een lange zit, maar dat is een autorit naar Zuid Frankrijk ook. Het moet gewoon even.

We zijn te vroeg op onze bestemming en de gate is nog bezet. We moeten nog 20 minuten in het vliegtuig wachten tot Norwegian airlines is vertrokkenen en de gate vrij is.

 

Na douane en de bagageband gaan we naar het meeting point waar de vertegenwoordiger van 'Thai Smiles Taxi' ons met een bord in de hand staat op te wachten. Perfect. Heel comfortabel gaan we daarna met een airconditioned SUV naar het 90km verder gelegen Ayutthaya.

 

Om 4 uur maken we met een longtail boat een tocht rond Ayutthaya. Er wordt op diverse plaatsen bij tempels gestopt. Erg leuk. Er zijn trouwens meer boten die het rondje doen.

Onderweg veel sleepboten en ander waterverkeer. 

Eenmaal terug was het bijna donker en overal hadden de nachtmarkten hun vuren onder de ketels opgestookt. Dichtbij het hotel hebben we op de markt gegeten. Erg lekker, maar wel met af en toe een onverwacht heeeeel erg scherp pepertje.

 

Voor wie van cijfertjes houdt:

De dagtemperatuur in Ayutthaya is 32 graden, maar voelt als 34. De luchtvochtigheid is 91%. 


Donderdag 15 november.

dag 3

Een dagje sightseeing Ayutthaya .


Vrijdag 16 november.

dag 4

De hoteleigenaar heeft gisteren gebeld naar de spoorwegen in verband met de vertrektijden van de trein naar Nakhon Ratchasima. Mooi dat de actuele tijden niet klopten met de tijden op het Internet. Zo konden we vandaag toch nog rustig opstaan en ontbijten.

Om 10 uur vertrokken we opgepropt in een tuktuk naar het spoorstation.

De 2e klasse was uitverkocht en dus reisden we 3e klasse. Ramen open en smalle plastic bankjes. Het was weer een belevenis.

De coupé was goed vol en constant kwamen er verkopers voorbij. De aangeboden waren varieerden van flessen frisdrank tot warme rijst en plakken kip. Je hoeft in de trein niets te kort te komen.

Na een rit van ruim 3 uur (kosten iets meer dan 5 euro per persoon) staan we in Nakhon Ratchasima. Met een 'kamikaze' tuktuk scheuren we door de stad naar het busstation en met wat vragen hier en daar zitten we in een mum van tijd heerlijk in een airconditioned bus. Het ging allemaal zo snel dat we niet eens tijd hadden om foto's van het enorme busstation te maken.

Na ruim een uur met de bus komen we aan in Phimai waar de chauffeur beter weet waar we heen moeten dan wij zelf. Ze vertikten het gewoon om ons te laten uitstappen. 

Enfin in de stad zijn we uitgestapt tot algehele verbazing van het buspersoneel. (Ik had inmiddels wel 20x gezegd dat we niet naar het Phimai Hotel wilden, ongelofelijk.)

Hier was echter in mijn reisplan rekening mee gehouden en we hadden het telefoonnummer van de eigenaar van het resort opgeschreven. Na een kort belletje haalde hij ons op en stonden we na enkele minuten bij huisje nummer 9 op Moon River Resort.

En mooi,.... geweldig!

 

Voor het avondeten gaan we naar de night market. Leuke sfeer, en heel veel lekkere dingetjes.

We hebben van alles gekocht. Kleine loempia's, stokjes saté, gebakken rijst, pad Thai, een zakje doerian vruchten, een zakje verse ananas, heerlijk allemaal. Ter plaatse eten is er niet bij dus gaat alles in zakjes mee naar het resort.

De warmte is erg drukkend en we hebben een van de slaapkamers - het huisje heeft 2 slaapkamers - omgebouwd tot eetkamer. Zo kunnen we heerlijk uitgebreid en airconditioned eten.

 

Het is nu 20h30, 29 graden Celsius, (wat voelt als 33) en de luchtvochtigheid is 75%. Er is een kleine kans op onweer.


Zaterdag 17 november

dag 5

Lekker op de fiets naar Sai Ngam gereden, enkele kilometers verderop.

Sai Ngam is een enorme (echt ENORME!) banyan boom (ficus benjamina linn) waar onder de takken paden zijn aangelegd. Heel bijzonder.

Uiteraard zijn er veel souvenirs winkeltjes en er is een enorme eethal. We hebben als kleine lunch som tam (papaya salade) en pad thai (thai noodles) gegeten.

Het was weer leuk. 


Zondag 18 november

dag 6

We staan laat op, ontbijten en om half twaalf lopen we richting het 'Historical park' met de eeuwenoude khmer tempel.

Er zijn bezoekers, maar het is verre van druk. Buitenlanders zien we de hele dag niet.

Behalve heel veel foto's van het eeuwenoude bouwwerk heb ik af en toe ook wat mensen gefotografeerd. Zo was er het kleine meisje met de enorme hoed, de jongeren die vooral veel selfies maakten, ouderen in fantastisch mooie kleding en verder heel veel gewone mensen die een lekker dagje uit waren en vooral 'hot', 'hot' tegen ons zeiden, want het was weer erg warm vandaag.

 

Na twee uur rondkijken hebben we het park weer verlaten en wat in de stad rondgelopen. We hebben ons verbaasd over de zwaar over de top versierde bussen, de motorfietsen die dwars over de stoep staan, de eethuisjes, motorsloperijen, nep merkkleding, enzovoort, enzovoort.

We trakteren onszelf op een ijsje en kopen verderop een kam zoete banaantjes. De souvenirtjes hebben we laten liggen.

 


Maandag 19 november

dag 7

Lekker een dag met auto en chauffeur naar de tempels van Phanom Rung en Muang Tam. Hiermee hebben we samen met die van Phimai, de drie mooiste khmer tempels van Thailand gezien. Vooral bij de laatste heerste een serene sfeer. Heel fijn om te ervaren.

Het beeldhouwwerk was weer fantastisch. In Muang Tam was voor mij de  bijna 1000 jaar oude latei met de gebeeldhouwde voorstelling van de hemelse koning met Shiva en Parvati rijdend op de heilige witte stier het topstuk. Prachtig!

Het was een heerlijke dag en de vele uren autorit meer dan waard. Het is jammer dat ons verblijf hier ten einde loopt. Morgen is weer een reisdag. Ter afsluiting hebben we op de night market vandaag verschillende curries (die weer in een plastic zakje werden meegegeven) en zakjes witte rijst gekocht. Een beetje pikkelig was het wel maar verder héél erg lekker.


Dinsdag 20 november

dag 8

Helaas zit ons verblijf in Phimai er op en ik maak nog even een laatste foto van het heerlijke uitzicht vanuit huisje nr 9.

Als service worden we naar het busstation gebracht waar we met de bus terug naar Nakhon Ratchasima rijden om daar de bus te pakken naar Saraburi. Alles bij elkaar was het vandaag toch een reis van een kleine 5 uur. Maar niet geklaagd, de bussen waren airconditioned en buiten was het ver over de dertig graden.

In Saraburi was er even een stortbui die de warmte verdreef en het personeel op het busstation was zo vriendelijk om voor ons een tuktuk te bellen naar hotel. Super attent. Het hotel zelf is vrijwel nieuw en het personeel stuntelig, maar na 15 minuten overleg met 4 mensen achter de balie (!) kunnen we dan toch eindelijk naar onze kamer.


Woensdag 21 november

dag 9

Het verhaal van Phra Phutthabat gaat terug tot het begin van de 17e eeuw als enkele monniken naar Sri Lanka reizen om daar de voetafdruk van Boeddha te vereren. In Sri Lanka horen ze dat er volgens oude geschriften ook een voetafdruk moet zijn in Thailand. In 1623 wordt deze voetafdruk gevonden en er wordt een tempel omheen gebouwd. Religieuze festivals in voor- en najaar trekken zo'n 800.000 pelgrims. 

Wat Phra Phutthabat is vandaag onze bestemming.

Te voet gaan we naar het busstation en kopen een kaartje. Nauwelijks zijn we ingestapt of de minibus vertrekt. De rit verloopt heel vlot en 25km verder stappen we weer uit.

We lopen over de souvenirs markt, bewonderen de tempels en de gouden voetafdruk, drinken een kop koffie en zien dat we helaas een dag te vroeg zijn voor het boks gala dat hier morgen plaats vindt.

De minibus terug was ook geen probleem en zo hadden we weer een heerlijke dag.

 


Donderdag 22 november

dag 10

Niemand van het hotel in Saraburi kan vertellen of en wanneer er een bus gaat naar Nakhon Pathom.

Om half tien gaan we dus maar op goed geluk met een tuktuk naar het busstation. Wat een verschil met het hotel in Ayutthaya waar de eigenaar gelijk de telefoon pakte om de treintijden na te vragen. Geen vriendelijkheid, onpersoonlijk, een manager die in zijn hokje zit te managen en niemand die een beetje Engels spreekt.

De kamer is mooi maar er zijn alleen lichtschakelaars bij de deur, er zijn vrijwel geen stopcontacten en naast je bed is er amper ruimte om uit bed te stappen. En zo zijn er nog wel wat zaken aan te merken. Nee, dit hotel is mooi, maar verdient geen aanbeveling.

 

Op het busstation blijkt dat er een doorgaande bus van Saraburi naar Nakhon Pathom staat gepland voor 12:30. Oeps, dat wordt dus lang wachten in de drukkende warmte en het lawaai van bussen, verkoopsters en schreeuwende mannen die passagiers moeten ronselen voor hun minibus.

Wel een belevenis natuurlijk.

Om 12:45 rijden we in een mooie aircon bus het busstation uit. 

De stoelen kunnen in een slaapstand worden gezet en de zitting kan worden versteld en verlengd.

Er zijn ook nog knopjes voor een stoelmassage zowel voor de rug als voor de zitting.

De onderdelen hangen er los bij en we hebben het maar niet uitgeprobeerd. Aan boord krijgen we een flesje water en staat de TV aan. Buiten is niet veel te zien tenzij je een betonnen snelweg met veel verkeer aantrekkelijk vindt. Tot onze eindbestemming hebben we op de boord tv een hele serie afleveringen van een soort Thaise X-factor gekeken.

 

Onderweg vraagt de conducteur van de bus waar we er uit willen, de bus gaat namelijk nog door naar Hua Hin. Ze stoppen niet bij een busstation. Ai!

Ik ken Nakhon Pathom niet maar weet dat er een grote Chedi staat. Daar willen we heen en dus zeg ik 'Chedi'. 

Tien minuten later worden we ergens gedropt en krijgen te horen dat we op de kruising links af moeten lopen want daar is de Chedi. Onze koffers worden uitgeladen en de bus vertrekt. 

Een vriendelijke studente kunstgeschiedenis spreekt ons aan en helpt ons verder. Ze belt naar het hotel maar die kunnen niets regelen om ons op te halen. 

Oeps.

Het enig dat op openbaar vervoer lijkt zijn bromfiets taxi's. Aan die dingen heb ik een hekel maar we kunnen niet anders en dus gaan we alle drie met een koffer tussen ons in door het drukke verkeer op weg naar ons hotel.

Horror!

 

Het hotel is een verademing. De receptioniste is kundig, spreekt goed Engels en kan al onze vragen beantwoorden.

De kamers en badkamers zijn ruim en erg mooi. 

Er staan fietsen als we die willen gebruiken en er is een magnetron mochten we eten kopen dat moet worden opgewarmd.

Kijk, zo zien we dat graag.

 

Vanavond wordt bij het Sanam Chandra Palace het Loy Krathong feest gevierd. Daar gaan we heen.

Loy Krathong; het feest waarmee het idee voor deze reis is begonnen. We mogen het feest beleven in het Sanam Chandra Palace park.

In alle bomen hangen lichtslingers en er zijn duizenden mensen op de been waarvan heel veel in prachtige kledij. De sfeer is heel relaxed. Heel veel mensen hebben hun kinderen mee en langs de oever van het water in het park zijn steigertjes waar ieder zijn krathong (een versierd bootje op basis van een plak bananenboom met wierook, kaarsje en versiersels), te water kan laten.

Wij hebben ook een krathong gekocht en Sonja heeft die het water opgestuurd. 

Uiteraard waren er de nodige stalletjes met lekkernijen en een orkest speelde oude Thaise muziek. Aan het eind was er een kort vuurwerk. Al met al een onvergetelijke avond.


 Vrijdag 23 november

dag 11

We gaan te voet langs kapperszaken, ijzersmederijen, banden firma's en eindeloos veel stoeprestaurantjes richting de Chedi. Bij een motorzaak sta ik naar een nieuwe café racer te kijken. Mooi! 

 

De Chedi is enorm maar bijna aan het zicht onttrokken door de markt er omheen.

We hebben dit jaar heel wat braderieën, havendagen en historische markten gezien, maar dit is de overtreffende trap van alles.  

Er is van alles. Buiten aan de rand staan de autodealers met de nieuwste modellen en binnen is het T-shirts, uurwerken, schoenen, drinken, eten, mobieltjes, tassen, 'merk'kleding, gefrituurde meelwormen (smaakt nergens naar), sprinkhanen en kakkerlakken. Kortom je kijkt je ogen uit.

Tussen dat alles slenteren duizenden mensen en het is warm, heel erg warm. 


Zaterdag 24 november

dag 12

Het is flink zoeken naar de vertrekplaats van de minibus en daarna is het nog een tijd wachten voordat die vertrekt. Vervolgens is er veel oponthoud en zijn er files onderweg. Maar na een uur en drie kwartier staan we dan toch op het busstation in Kanchanaburi. De laatste 5 kilometer naar de brug over de river Kwai leggen we af met een 'songtaew' , een  pick-up met twee banken in de laadbak.

We zijn over de brug en daar naar de rivier oever gelopen. De toeristendrukte komt niet verder dan de helft van de brug, daarna is het rustig. Op het water worden op enorme pontons de groepsreizigers rondgevaren. Aan boord klinkt muziek uit de beroemde film en uit de ramen steken telelenzen. Voor wie dat wil zijn er ook nog speedboten.

We kopen zakjes met gesneden ananas (die hier heerlijk smaakt), praten met toeristen uit Engeland (zij fotograferen ons en wij fotograferen hen), sloffen wat tussen de souvenirs verkopers door en verbazen ons over de groep Thai die een bedrijfsuitje hebben en helemaal los gaan.

Terug naar de bushalte gaan we weer met een songtaew die nu ineens geen 150 maar 100 baht kost. Heeft die eerste ons mooi getild. Geen wonder dat hij zo'n grote glimlach had en ons uitzwaaide toen hij wegreed. De schurk :)

De terugreis met de minibus gaat vlekkeloos. Om 5 uur zijn we weer terug in ons hotel, klaar voor een lekkere douche en heel veel koffie.


Zondag 25 november

dag 13

We gaan vandaag heel decadent met de taxi naar Bangkok. Om 10 uur komt hij voorrijden en binnen een uur zijn we in Bangkok. Daarna is het nog drie kwartier door de stad naar ons nieuwe onderkomen.

We kunnen pas inchecken om 2 uur maar daar hadden we op gerekend.

Dichtbij is het MBK winkelcentrum. Met 7 verdiepingen en een vloeroppervlakte van een flink dorp (330 meter lengte, ruim 2500 winkeltjes en 150 restaurantjes en andere eetgelegenheden), moeten we daar een paar uur kunnen doorbrengen. Mocht het niet lukken, dan is er naast nog zo'n mega winkelcentrum.

 

We eten in een restaurantje en het eten is prima, alleen de prijs is even wennen. De portie's zijn niet overdreven groot en de prijs is het dubbele van wat we gewend zijn en dan rekenen ze ook nog service kosten.

 

Om drie uur checken we in. We hebben hier de suite, een zitkamer, keuken, twee slaapkamers en twee badkamers. De kleurstelling en de inrichting zijn gedateerd maar het is heel ruim en we hebben uitzicht op de klong (=kanaal) waar regelmatig een busboot voorbij komt. Het bord op de kade 'rustig varen' hadden ze wel weg kunnen laten.


Maandag 26 november

dag 14

Dichtbij het hotel is de steiger van de busboot. Alle reden dus om deze boot eens te proberen.

In en uitstappen van een boot gaat snel. Getreuzel hebben ze een hekel aan. Gelijk gas erop en de boot schiet vooruit. Een hulp komt langs om kaartjes te verkopen. 9 baht per persoon! Alles in de stad is duur maar dit is spotgoedkoop.

Als er een tegenligger komt wordt een stuk plastic omhoog getrokken zodat er geen spatwater op de passagiers komt. Dat is dubbel fijn, want -a- je blijft droog en -b- het water is heel erg vies.

We varen mee naar het eindpunt en daar gaan we te voet verder.

We lopen een rondje om de Wat Saket, ook bekend als de 'Golden mount', geven een dreun op de zware gong en lopen dan verder richting een meer dan 30 meter hoge schommel.

De weg vervolgend komen we langs heel veel winkels waar ze Boeddha beelden verkopen. De ene na de andere. Bij het koninklijk paleis is de toegang een heftige 500 baht per persoon. Je mag niet roken, en je mag niet met je drone vliegen. Verder moeten schouders en blote benen bedekt zijn.

Binnen kun je op sommige plaatsen over de hoofden lopen en je hoort hier alle talen. Gidsen sleuren groepen toeristen in hoog tempo tussen de gebouwen door. Wat is het toch fijn om individueel te reizen en overal de tijd voor te kunnen nemen.

Prachtige koppen van tempelwachters, mooi geglazuurd tegelwerk, veel goud en glim en een prachtige maquette van Angkor Wat. Het is allemaal zwaar over de top maar daardoor toch wel mooi.

Na het paleis lopen we naar de Wat Pho met de immens grote liggende Boeddha. Ook hier weer heel veel toeristen. Rond het hoofdgebouw zijn nog veel meer kleine bouwwerken en Chedi's. Het is er erg mooi.

 

Na al deze cultuur lopen we langs een haag van tuktuks terug naar de weg die ons weer naar de bootsteiger leidt. Terug in het hotel hebben we per persoon anderhalve liter water gedronken en is er grote behoefte aan koffie.


Dinsdag 27 november

dag 15

Gisteren was een vermoeiende dag en daarom vandaag dus maar eens rustig aan.

We hebben het Siam shopping Center nog niet van binnen gezien en dat is dichtbij, dus..... schoenen aan en gaan.

Het enorme winkelplein ligt boven de kruising van wegen. Het is modern, ziet er goed uit en terwijl onder ons het verkeer zijn weg zoekt, rollen boven ons op twee niveaus de tram en de trein voorbij. 

Met de roltrap gaan we het Siam Center binnen............... Wauw......, wat is dat mooi! Wat een luxe, niet te geloven. Alle wereldmerken zijn aanwezig en prachtig uitgestald. En prijzen....... net zo hoog als de gebouwen in de omgeving. Een mooi overhemd moet 150 euro kosten, een heerlijke winterjas 450 euro. Zelfs een eenvoudig Adidas petje is al stukken duurder dan thuis. Niets voor de gewone man dus.

We gaan maar weer naar buiten en steken het plein over. Bij deze glim en glitter is het MBK center maar heel gewoon maar we voelen ons er meer thuis.

Rond het enorme 'food island' zijn allemaal kleine kookeilandjes waar je kunt uitzoeken wat je wilt eten. De smaak en de porties zijn okay en de prijzen aangenaam. De prijzen van de elektronica vallen tegen. Camera's, mobieltjes, tv's enzovoort zijn zeker zo duur als thuis. 

Na al dit shop geluk nog even naar een enorme Tesco winkel gelopen. Daar hebben ze croissantjes en dat is in dit land zonder broodcultuur best bijzonder. Morgenochtend hebben we dus croissantjes voor ontbijt. Gelijk ook een nieuw rugzakje gekocht. De oude raakt op zijn eind. 


Woensdag 28 november

dag 16

Het is onze laatste dag in Thailand. Met een taxi laten we ons naar Wat Traimit met de gouden Boeddha brengen.

We zijn er niet alleen, er zijn ook een paar bussen Indiërs gelost.

Na de Wat Traimit lopen we naar Chinatown. Smal, smaller smalst, druk, drukker, drukst. En tussen alle mensen rijden opgeladen bromfietsen en lopen mannen met hoog opgetaste steekwagens.

Gekkenhuis.

 

Bij de deur van Starbucks komt een jonge dame naar buiten. 

'Hé hallo, wat leuk, zijn jullie hier ook'.

Sonja ontmoet haar oude buurmeisje Danique die is afgestudeerd en nu een wereldreis doet.

 

Het eind van Chinatown is vlakbij de rivier. Op de andere oever zien we in de verte de Wat Arun.

Het krioelt op het water van de schepen en dan vooral long-tail boten die over de rivier scheuren.

Omdat we dichtbij een aanlegsteiger zijn stappen we op de veerboot die aankomt varen.

 

Bij Wat Arun gaan we van boord. De hemel is betrokken, maar het is droog en niet zo warm. Best lekker eigenlijk. We lopen om het enorme bouwwerk. Prachtig.

 

Daarna weer met een boot naar de overkant. De taxi's en tuktuks kennen de toeristen en vragen schandalige prijzen. Als je minder biedt word je uitgelachen.

Jammer dan, bekijk het maar.

We kennen de weg en lopen rustig via de winkels met de Boeddha beelden en door het straatje met de timmerwerkplaatsen naar de aanlegplaats van de busboot. Als we de steiger oplopen wil de boot net vertrekken, maar hij houdt voor ons nog even in. 

Met een brullende motor racen we daarna over de klong naar ons hotel. Geweldig.

In plaats van 300 baht hebben we nu 27 baht betaald! Voor het uitgespaarde bedrag zijn we lekker gaan eten.

 

Het is al bijna avond als weer terug in onze hotelkamer zijn en dan willen we nog maar één ding; douchen en koffie. De hotelreceptie heeft onze boarding passen uitgeprint en morgen om 9 uur komt de taxi ons ophalen voor de rit naar de luchthaven.

Het zit er helaas weer op, het was een fantastische reis.