2010

Bulgarije  - Turkije


20 april

We rijden naar het Servische Subotica om een dag later in de stromende regen Sofia binnen te rijden. De wegen in de stad zijn niet geheel kuilvrij en door het regenwater zijn de kuilen en gaten niet meer te zien. Vooral rustig rijden is het devies.

Van Sofia gaan we naar Rila om daar het beroemde klooster te gaan bekijken. Wat we daar zien kent zijn gelijke niet. Fantastisch! Ook het bijbehorende museum is de moeite waard. Als we het museum binnen gaan haalt de bordurende kaartjes verkopende dame de lichtschakelaars over als we weer naar buiten gaan zet ze ze allemaal weer uit. Super!


24 april

Door Bulgarije rijden we verder naar Turkije. In Çannakkale nemen de veerboot over de Dardanellen en aan de Aziatische kant worden we verwelkomd door muziekkorpsen. Het is kinderdag, van daar.

Ons doel is Balikesir waar ik wil zien of de molen kan vinden die door een Turkse fotograaf ooit op het web is gezet.

Na veel rondvragen, tekeningetjes maken en thee drinken komen de mannen op het dorpsplein er achter wat ik wil. De oude molenaar wordt opgetrommeld en met een oude auto en een ladder gaan we met een hele groep mannen de heuvels in, en daar staat hij. De molenaar staat weer even in de belangstelling en zijn kleinzoon kijkt vol trots toe. Als we een paar jaar later weer naar dit dorp gaan, is de molenaar er niet meer en is de molen ernstig in verval.


25 april

De volgende 'highlight' op onze reis is Pamukkale. Bizar zoals daar midden in het land deze berg katoen (= Pamukkale) ligt. Als we de berg van beneden naar boven willen lopen moeten we onze schoenen uit doen om slijtage en beschadiging van de kalkterrassen te voorkomen. Dat is niet prettig.


30  april

Van Pamukkale gaan we naar Kas. Er is veel tuinbouw in kassen wat het landschap er niet mooier op maakt. Uiteraard ook hier weer Romeinse opgravingen en resten van een amfitheater (Xanthos). Verder is de route langs de kust erg mooi. Bij Kas zetten we onze tent neer. De camping stelt niet veel voor maar van de camping naar de stad is goed te lopen en dat is prettig. Het stadje doet vooral 's avonds erg gezellig aan en het eten op een van de terrassen is er heerlijk. 

Vanuit Kas maken we een ritje naar Demre. We bezoeken de Lycische graven en gaan in Myra op zoek naar de enige echte Sint Nikolaas.


2 mei

Tussen Antalya en Mersin ligt tegenover Cyprus de stad Anamur. Heel gek om hier bij het tankstation een windmolen te zien staan.

Het aan de kust gelegen Anamurium dateert van de 4e eeuw v Chr. en beleefde haar grootste bloei tijdens de Romeinse periode. Ook het Mamure kasteel dateert van de 4e eeuw. Na een aardbeving en aanvallen van de Arabieren werd de stad in de 7e eeuw verlaten. 

 


3 mei

We vervolgen onze weg langs de kust en naar Mersin. Dan zegt iets in mij dat dit wel ver genoeg is en we slaan tussen Mersin en Adana links af. Niet veel later rijden we door de bergen. Ons doel voor vandaag is Nigde. Een groot hotel heeft nog plaats en we krijgen een kamer met een mooi uitzicht over de stad.


4 mei

Vanuit ons hotel in Nigde gaan we naar het in de rotsen uitgehouwen Gümüslep klooster. Het is een heel bijzondere plek. De wandschilderingen dateren van de 11e en de 12e eeuw. We zijn de enige bezoekers en ook het restaurantje is blij dat hij klanten heeft.


4 mei

Op naar Capadocië. We rijden en naar Göreme en zetten onze tent op op camping Kaya. Niet veel later komt een Landrover met een aanbouw tent naast ons staan. Het is een Zwitserse ex stewardess die haar droom najaagt en nu met haar 'Landy' op pad is naar Iran. We hebben een fantastisch plekje aan de rand van Kaya camping met uitzicht over het dal. Iedere ochtend is het genieten van het unieke schouwspel dat de opstijgende ballonnen bieden.


Wat is Capadocië een ongelofelijk bijzonder en mooi gebied. 


6 mei

Vanaf de camping gaan we een dag naar Kültepe Kanis Karum, een archeologische site in de buurt van Kayseri. Hier was tot 4000 jaar geleden een stad en onderzoekers hebben hier de oudste tot nu bekende maalstenen gevonden. Overal staan mooie borden met uitleg maar er is geen mens te zien.

De bewaker is de beroerdste niet en ik mag het pad verlaten en afdalen in de opgraving. Wauw, ik sta exact op de plek waar 4000 jaar geleden mensen (meest waarschijnlijk vrouwen) stonden om het graan tot meel te wrijven. En er liggen nog meer wrijfsteentjes en kommetjes. Hoe bijzonder is dat.

In het museum van Kayseri zien we veel archeologische vondsten uit het rijk van de Hettieten en maalstenen uit de Romeinse tijd.


Hier wat plaatjes uit Ortahisar, waar je behalve veel Romeinse maalstenen ook een heel leuk terrasje hebt met een prachtig uitzicht op de berg Erciyes Dağı. Ze hebben er ook een lekkere witte wijn gemaakt door een vrouwen coöperatie. De eigenaresse blijkt te zijn opgegroeid in Duitsland. Een paar maalstenen waren de aanleiding om met elkaar in gesprek te raken.

 


10 mei

In Bogazkale heeft de camping een ondergrond van gebroken stenen en het waait er erg hard. We verruilen het comfort van onze tent voor een kleine kamer in het hotel. 

Hier was ooit Hattusa, de hoofdstad van de Hettieten. Wat rest is een gebied met muurtjes en enkele poorten. De vondsten liggen in diverse musea zoals het Anatolisch museum in Ankara. Een deel van de ommuring is gereconstrueerd. Uiteraard heb ik hier gelijk een 'friend' die mij al herkent van verre en mij graag een boekje wil verkopen. Nou ja, dat mag. Achteraf blijkt het al een kopie van een kopie te zijn, maar dat heeft ook zijn charme.


10 mei

Vanuit Bogazkale maken we een tochtje naar Yazilikaya, een openlucht tempel met twee in de rotsen uitgehouwen kamers. Yazilikaya dateert van  de 15e tot de 13e eeuw voor Chr.  en net als Hattusa staat het op de Unesco lijst van Wereld Erfgoed.

In de rotswanden zijn nog vaag contouren te zien van beeldengroepen. De Turkse gids die een groep reizigers begeleidt, verbaast zich dat zijn groep alleen oog lijkt te hebben voor de souvenirs stalletjes en moet dit aan ons kwijt. Bij ons vindt hij een luisterend oor en hij wijst ons op reliefs die we anders nooit gezien zouden hebben.


12 mei

Via Safranbolu en Kastamonu gaat de reis terug naar Istanboel. De eigenaar van het hotel waar we overnachten is zo goed om met ons een rondje in de omgeving te doen en wijst ons enkele vervallen watermolens.


13 mei

..... en als je dan in Turkije bent geweest moet je op zijn minst in Istanboel langs de Blauwe Moskee en de Hagia Sofia hebben gereden. Ik heb het gedaan, maar een drukker moment had ik niet kunnen kiezen. Nou ja, lachen toch.


13 mei

We overnachten in Edirne en doen een krampachtige poging om de stad leuk te vinden, maar het lukt niet. Hetzelfde geldt ook voor Sofia in Bulgarije. Tja, dan rest nog maar één ding: de snelweg opzoeken en terug naar huis. Het was een mooie reis.


18-4-2010  tot en met  15-5-2010