2012

Via hotels een rondje Turkije.


We rijden in één ruk naar Hongarije en de dag er na in één ruk naar zuid Servië. Daarna gaat het tempo wat omlaag. Via Sofia in Bulgarije - waar we de vrij nieuwe Alexander Nevski kathedraal bekijken - gaan we naar Koprivtista, een gerestaureerd dorp dat in alle reisgidsen staat maar waar niemand te zien is. Vervolgens gaan we naar Plovdiv, een naar Acacia bloesem geurende stad met een heel mooi oud centrum. Plovdiv is leuk.


Na Bulgarije pikken we de snelweg weer op en na twee dagen zijn we in Troje in Turkije. Bij de ingang van de archeologische opgraving is een reuzen paard van Troje gebouwd en we lopen een rondje. Ons volgende overnachtingsadres is een kamer in een oud Ottomaans huis met uitzicht op de resten van het oude Pergamon. Het is hier heerlijk relaxt.


Op weg naar Konya komen we door Afyon, een stad waarvan de geschiedenis terug gaat tot 3000 voor Chr. We lopen door de oude stad en bezoeken er de Ulu Camii, de grote moskee, gebouwd rond 1272 en 1277. Deze moskee heeft 40 houten zuilen.


De stad Konya is een plaatje. Een prachtig park met fonteinen, een prachtig keramiek museum en natuurlijk de beroemde Mevlana moskee met het Mevlana museum.


In Güzelyurt logeren we in een een heel apart grottenhotel. De geplande voettocht door de Ilara vallei wordt ons vanwege de hitte in de vallei afgeraden. 


Na Guzelyurt gaan we verder naar Gaziantep waar de temperatuur oploopt tot 42 graden. De stad is relaxed en de grote bazar is zeker zo mooi als die in Istanbul, maar véééééél rustiger, niet toeristisch en heerlijk om doorheen te lopen.

Van Gaziantep naar Sanliurfa is een weinig inspirerende en bloedhete route. De airco in de auto draait op volle toeren. Vlak voor de stad staat een enorme beeldengroep van een kamelenkaravaan. De snelweg is leeg dus je kunt rustig stoppen om er een foto van te maken.

Het archeologisch museum in de stad heeft vondsten van duizenden jaren oud die terug gaan tot de eerste vormen van stedelijke bewoning. Achter het museum liggen nog stapels vondsten die moeten worden gedocumenteerd. (Veel Romeins). 

In Sanliurfa bevindt zich de Abd ar Rahman moskee die bekend is vanwege de (onaanraakbare) karpers en de legende dat aartsvader Abraham hier heeft gewoond.

Een lange rij bedevaartgangers wacht tot ze naar binnen mogen. In het park naast de karpervijver is het gezellig met tafels en stoelen waar je kunt gaan zitten om wat te drinken. Overal nevelen sproeiers om de lucht te koelen. De buurman aan het tafeltje naast ons wilde ook wel een sigaretje draaien. Natuurlijk kan dat buurman. Aardige mensen.


Veertig kilometer van de grens met Syrië ligt het dorp Haran. Hier staan bijzondere woningen. Ze zijn zo'n 200 jaar oud, rond van vorm en lijken op bijenkorven. Veel gebouwen zijn onderling verbonden waardoor er binnen veel ruimte is. Door de bouw en het gebruikte materiaal zijn ze zomers en 's winters aangenaam om in te wonen.


We hebben het verste punt van onze reis bereikt. Verder naar het zuiden is Syrië en naar het oosten zijn opstandelingen actief. We zetten koers naar Göbleki Tepe, een van de oudst bekende woonplaatsen in het gebied van de Eufraat en de Tigris. Sinds 1995 worden hier opgravingen gedaan en veel van de vondsten hebben we kunnen bekijken in het museum in Sanliurfa.

Heel bijzonder om op een plek te zijn waar meer dan 10.000 jaar geleden mensen bouwden aan de eerste stedelijke nederzettingen.


Na Göbleki Tepe rijden we naar de Atatürk stuwdam en varen met een veerboot over het Atatürk stuwmeer.

(ivm met het ontschepen achteruit er op rijden svp).

 

De volgende 'highlite' op de reis is de berg Nemrud Dag. In een verwoestend klimaat staan hier al meer dan 2000 jaar enorme beelden. Het is een warme en vermoeiende klim, maar zeer de moeite waard. 


Het is half juni en na al die cultuur tijd voor vakantie. Vanwege werkzaamheden rijden we via een niet geplande onverharde weg naar Antalya. Daar komen we nog net voor de avond aan en boeken een hotelkamer met prachtig uitzicht op zee en strand. Helaas zit het weer niet mee. Dikke wolken en onweer. Als we in zee willen zwemmen trekt de onderstroom erg aan onze benen. Niet prettig.

We doen een ritje naar de waterval van Manavgat waar het water zelfs over de terrassen loopt. Verder zijn er veel T-shirts, zonnebrillen, gekke hoedjes en lekkere ijsjes.

 

We voelen we ons in deze omgeving van tattoo shops en ander vermaak niet thuis en breken de geplande twee weken 'vakantie' na twee dagen alweer af. Nog even de auto olie laten verversen en dan gaan we snel naar een hutje in de bergen. Foei lelijk maar het voelt stukken beter.


Op de weg terug overnachten we ergens in hotel Bella, en genieten bij een meertje van koffie en een broodje bij 'lunchroom Skoda'. We doen een kort bezoekje aan het beroemde Pamukkale en met de veerboot steken we de Dardanellen over. We zijn weer terug in Europa.


Aan de Donau is de Ivanovo rotskerk met goed bewaarde middeleeuwse schilderingen. Heel apart. Er waren ooit meer rotskerken en ze werden gebouwd tussen de 13e en 17e eeuw. De rotskerk staat op de Unesco werelderfgoed lijst. 

We slapen in een hotel in Ruse, net voor de grens Bulgarije-Roemenië. Het hotel ademt nog de oude socialistische sfeer. Alles is overdreven groot, maar het eten is prima en de kamer is goed. Alleen jammer van die taxistandplaats onder ons kamerraam.

Dan gaan we door naar het Roemeense Curtea de Arges. Leuke markt, slechte wegen, vervallen bruggen en de Transfagarasan highway. Volgens een populair autoprogramma de mooiste weg van Europa, maar dat soort beweringen maak je alleen als je nog nooit ergens anders bent geweest. Op het hoogste punt rijd je door een tunnel naar de andere kant. Mooi uitzicht vanaf de top, vergeet het maar. 

Na een kort verblijf in het mooie Sibiu rest nog slechts even flink kilometers vreten naar huis. Niet ver van de Roemeense grens vergapen we ons aan de protserige paleizen van nare mannen in patserige en heel erg dure auto's.

Als we De Oostenrijks-Duitse grens zijn gepasseerd doen we samen met de Ford Capri club bij Berchtesgaden een rondje Rossfeld Panoramastrasse.

 

Daarna is deze reis definitief afgelopen. Op de laatste dag van juni zijn we weer thuis.


De gereden route.